Demirel

Demirel overleed op 17 juni 2015 in een ziekenhuis te Ankara aan hartfalen in combinatie met een longontsteking.

Demirel zorgde ervoor dat de vereniging werd ingeschreven als politieke partij.

Erbakan zocht toenadering tot de regerende Gerechtigheidspartij van Demirel maar scheidde zich af toen de partijleiding zijn voorstel om de seculiere grondwet af te schaffen afwees.

In 1980 werd Erbakan uit de politiek verbannen, net als Ecevit en Demirel.

Op 12 maart 1971 werd Demirel op laste van "Muhtira" afgezet als 13e premier door het college van militaire generaals.

Toen hij bij de "Fener" bijna geen kans meer kreeg doordat Volkan Demirel maar bleef keepen, week hij uit naar een kleinere club genaamd Kocaelispor.

Henderiek Demirel geniet van het leven.

Schirdewan zit sinds 2017 in het EP, de Koerdisch-Duitse Demirel was eerder lid van het deelstaatparlement in Noordrijn-Westfalen.

Met premier Ciller, Demirel, Turkes, Ecevit.

Demirel overleed in het Guven-ziekenhuis aan hartfalen en een een luchtweginfectie, aldus de artsen.

Erbakan, die geen parlementariër mocht worden voor de conservatieve partij van Demirel, werd door het bestuur van de Kamer van Koophandel wel tot directeur benoemd.

Na de derde militaire staatsgreep in september 1980 werd Ecevit, evenals de twee andere grote partijleiders Süleyman Demirel en Necmettin Erbakan, gearresteerd en vastgezet.

Ook hier stak Demirel een stokje voor.

Umut Demirel leverde ook zijn scorende bijdrage (4-0) aan de walk-over.

Velen beschuldigden Demirel ervan dat hij een oogje toekneep als zijn nationalistische coalitiepartners opriepen tot geweld.

Volgens de krant stond Demirel bekend om zijn pragmatische uitspraken, zoals "gisteren is gisteren, vandaag is vandaag".

Dat dat er toch gekomen is, is te danken aan een deel van hun islamitische Welvaartspartij en aan ingrijpen van president Süleyman Demirel zelf.

De uitblinkende Turkse doelman Volkan Demirel was alert.

Hij schreef er een essay over samen met goede vriend en cartoonist Selçuk Demirel: ‘De twee ogen, waar de luiken nu zijn van gehaald, kunnen nu verrassing registreren.

In mei 1993 maakte Demirel de overstap naar het presidentschap, dank zij de dood van zijn aartsvijand Turgut Ozal.