Dempingsfactor

Als de versterker een lagere dempingsfactor heeft dan 100 dan wordt die kritische grens van 50 al veel eerder bereikt.

De dempingsfactor d brengt het toevalselement in.

Een hoge dempingsfactor zorgt er dus voor dat de lage tonen strak door de luidsprekers worden weergegeven.

Voor een goede weergave van het geluid kunnen we een totale dempingsfactor, dus versterker plus bekabeling plus lagentonen-scheidingsspoel, van minimaal 50 aanhouden.

De dempingsfactor is een eigenschap van audioversterkers.

Dempingsfactor Iedere eindversterker heeft een inwendige weerstand.

Berucht in dit geval zijn veel buizeneindversterkers, die bijna altijd een dramatisch lage dempingsfactor hebben.

De verhouding tussen de impedantie van de luidspreker en de interne weerstand van versterker plus kabel wordt dempingsfactor genoemd.

Een SRS-grafiek is incompleet als de dempingsfactor niet in de grafiek is aangegeven.

Heeft een versterker een dempingsfactor van 100, en is hij gemaakt voor speakers van 4 Ω, dan betekent dit dat de inwendige weerstand van de eindtrap 0,04Ω bedraagt.

Sluit men nu een luidsprekerkast met een te dunne kabel of met een goedkope lagetonen-scheidingsspoel aan op de versterker, dan verslechtert de dempingsfactor en gaat de luidspreker veranderingen in het elektrisch signaal vertraagd volgen.

Goede versterkers hebben dus altijd een hoge dempingsfactor.

Goede versterkers hebben een eindtrap met een hoge dempingsfactor.