Deubel in een zin

Florian Camathias kwam als WK-leider naar Assen, maar nu Max Deubel won en Camathias slechts derde werd, was het moeilijk om Deubel nog te achterhalen.

Daardoor kon Deubel ook nog wereldkampioen worden in Spa-Francorchamps.

Hun combinatie stond dwars op de baan en zowel Deubel als Georg Auerbacher konden haar niet meer ontwijken.

In 1965 wonnen Deubel/Hörner weliswaar twee GP's, maar Scheidegger/Robinson wonnen er vier en werden wereldkampioen.

In Assen wonnen Fritz Scheidegger/John Robinson opnieuw, Max Deubel/Emil Hörner werden tweede en Otto Kölle/Heinz Marquardt werden derde.

In Spanje wonnen Max Deubel en Emil Hörner, maar Scheidegger/Robinson deden het toch weer goed met een tweede plaats en Butscher/Kalauch werden weer derde.

Max Deubel en Emil Hörner waren het enige zijspan-equipe dat vier keer achter elkaar wereldkampioen was geworden.

Op de nog natte baan startte Max Deubel als snelste, maar nog voor het verstrijken van de eerste ronde had Scheidegger de koppositie overgenomen om hem niet meer af te staan.

Na een schijf voorsprong bewerkstelligd te hebben op Johan Deubel gaf deze er nog 2 prijs, maar damde toch nog door.

Camathias/Herzig kwamen aan het einde van het seizoen slechts twee punten tekort op Max Deubel.

Chris Vincent reed zijn BSA naar de tweede plaats, vier minuten achter de nieuwe leider Max Deubel, die een nieuw ronderecord reed.

Daardoor waren zowel Camathias als Fath voor de rest van het seizoen uitgeschakeld en kon de jonge Max Deubel zijn eerste van vier wereldtitels pakken.

Deubel werd slechts achtste, wellicht omdat hij met invaller Barry Dungworth moest rijden nadat Emil Hörner geblesseerd was geraakt.

De wereldtitel was al zeker gesteld, en Deubel/Hörner werden tweede in het WK.

Hij volgde daar op 31 maart 1936 Heinrich Deubel op als kampcommandant.

In Assen was Hörner weer fit en Deubel/Hörner wonnen daar terwijl Camathias slechts derde werd achter Fritz Scheidegger /John Robinson.

In de Grand Prix gingen Florian Camathias/Franz Ducret aanvankelijk aan de leiding, maar zij vielen terug en er ontstond een fel gevecht tussen Scheidegger en Deubel dat door Scheidegger met 3 seconden voorsprong gewonnen werd.

In Duitsland won Camathias vóór Deubel en Frankrijk werd door de regen afgelast.

Nieuwe concurrenten waren Scheidegger /Burkhardt, Edgar Strub (die met drie verschillende bakkenisten had gereden), Fath /Wohlgemuth, Deubel /Höhler en eigenlijk ook Pip Harris, die van Norton was overgestapt op BMW.

Op het Eiland Man vochten Deubel en Scheidegger een hard gevecht uit.