Deuterocanonieke

Al deze deuterocanonieke geschriften heten in de rest van het christendom apocrief, verborgen.

Deze boeken worden deuterocanonieke boeken genoemd.

Inleiding op Baruch in Groot Nieuws Bijbel met deuterocanonieke boeken.

Ze raadde mensen die de NBV met een open blik willen lezen te kiezen voor de deuterocanonieke boeken als Tobit, Wijsheid en Judit.

Zij erkennen niet de Deuterocanonieke boeken.

Context Het deuterocanonieke (door protestanten en Joden als apocrief beschouwde) boek van Judith beschrijft een periode uit de strijd tussen de Assyriërs en het Joodse volk.

Dat komt doordat in de rooms-katholieke traditie ook de deuterocanonieke boeken in de Bijbel worden opgenomen.

De deuterocanonieke boeken worden vertaald vanuit de Septuagint.

De Rooms-Katholieke Kerk beschouwde tot begin deze eeuw de Vulgaat als gezaghebbend en erkent de deuterocanonieke boeken als richtinggevend voor geloof en leven.

Hebreeuwse versie Wijsheid van Jezus Sirach De handschriften: Hebreeuws In de genizah van Caïro is eind 19e eeuw de tot dan toe onbekende Hebreeuwse tekst van het deuterocanonieke boek Ben Sira gevonden.

In veel bijbels worden de gedeelten, waar de Griekse tekst langer is, weergegeven als aanhangsel bij de deuterocanonieke boeken die dan een plekje hebben gekregen tussen Oude Testament en Nieuwe Testament in.

Toevoegingen aan Daniël De Toevoegingen aan Daniël zijn drie deuterocanonieke teksten die wel in de Griekse versie van het boek Daniël staan, maar niet in de Hebreeuws/Aramese grondtekst.

De Hebreeuwse Bijbel is de algemene term voor wat Joden de Tenach en christenen het Oude Testament (exclusief deuterocanonieke boeken ) noemen.

Josefus of Jozef, de zoon van Zacharias (Zekarja), is een persoon in het deuterocanonieke Bijbelboek I Makkabeeën 5:18 en 56-62.