Diagnosticus

Allen Charig was in 1967 de eerste die de combinatie Palaeosauriscus diagnosticus gebruikte.

Een atypische categorie betekent dat de diagnosticus over onvoldoende criteria beschikte om een ziektebeeld te bepalen, maar toch sterke gelijkenissen zag.

Vóór de opkomst van de DSM waren diagnoses veel meer afhankelijk van de diagnosticus in kwestie, dan van de symptomen van de patiënt.

Algemeen Psychodiagnostiek kent een 'zachte' (soft data) en een 'harde' (hard data) kant, afhankelijk van het soort instrumenten dat de diagnosticus gebruikt.

De typesoort Lesosthosaurus diagnosticus werd in 1978 door Peter Malcolm Galton benoemd en beschreven.