Dialogen

Socratische dialogen Van Aeschines is bekend dat hij de volgende socratische dialogen schreef: Alkibiades, Niet te verwarren met Plato's gelijknamige dialogen.

Daarnaast kunt u leerlingen ook uitdagen om zelf de dialogen voort te zetten of nieuwe dialogen te schrijven.

De ABC-dialogen onderscheiden zich van de meeste vroegere dialogen doordat de gesprekspartners alle drie redelijke mensen zijn; het zijn geen karikaturen tegen wier onnozele overtuigingen Voltaire zijn ideeën zou kunnen afzetten.

Helaas wordt alles in de verleden tijd verteld, zodat veel dialogen en situaties erg gedetailleerd neergezet worden en dat komt soms wat gekunsteld over, maar buiten dat zijn juist die dialogen en situaties sterk.

Friedländer ziet het verschil met de aporetische dialogen ook, maar concludeert daaruit dat de Alcibiades I dus niet een heel vroeg werk van Plato is, maar een overgangswerk tussen de vroege dialogen en de Staat in.

Gezien/bezochte planeten Deze planeten worden daadwerkelijk gezien of zelfs bezocht door de hoofdpersonages: Planeten genoemd in dialogen Van deze planeten is het bestaan enkel bekend door dialogen uit de serie.

Het is in de regel in de weergave van dialogen en de gedachten van de optredende verhaalfiguren dat een schrijver zijn verbeelding het sterkst moet aanspreken, omdat gedachten en dialogen maar heel zelden letterlijk door de geschiedenis zijn overgeleverd.

De dialogen zijn modern, met een toespeling op Shakespeares oorspronkelijke dialogen.

Maak vier kleine dialogen met de zinnen uit de lijst.

Ja, alles zit erin: mensen, meubels, dialogen...

Zoals Shakespeare zijn dialogen brengt?

Als die dialogen dan toch zo waren, zoals heel wat critici zich haastten om elkaar gelijk te geven, had ze dan moeite om die zinnen uit haar strot te krijgen?

Daarnaast ondergraven de opeenstapeling van ridicule acties van zijn hoofdpersonen en de soms vergezochte dialogen de geloofwaardigheid van deze misdaadthriller.

Dat zit hem niet alleen in de markante van de jongens en de komische dialogen, maar ook in de vorm.

De absurdistische dialogen doen soms geïmproviseerd aan, typerend voor De Warme Winkel en coproducent Wunderbaum.

De acteurs laten dialogen uit de films, anekdotes uit het leven van de filmmakers en bespiegelingen over hun eigen levens naadloos in elkaar overlopen.

De dialogen zijn niet levensecht.

De historische figuren en plaatsen worden met grote nauwkeurigheid beschreven, de dialogen en de discussies zijn vinnig en realistisch.

De installatieprocedure en de eerste dialogen die je daarna krijgt zorgen ervoor dat je snel de absolute basis al goed hebt.

De minimale dialogen bevatten lange pauzes, terwijl de ondoorgrondelijke blik van de hoofdrolspeler weinig prijsgeeft.