Diapofyse in een zin

Bij deze wervels is ook de achterste richel tussen diapofyse en wervellichaam meer geprononceerd dan de richel tussen de diapofyse en het achterste werveluitsteeksel, terwijl dit bij andere memanchisauriden omgekeerd is.

De achterste staartwervels hebben achter de voorste richel tussen de diapofyse en het wervellichaam een van voor naar achter langwerpige en onverdeelde groeve die de onderkant van de diapofyse diep uitholt.

Hun wervelbogen zijn extreem gepneumatiseerd waarbij de uitholling onder de diapofyse insnoerend in een bovenste en onderste deel verdeeld wordt door een achterste uitloper van de richel tussen de parapofyse en de diapofyse.

Bij de achterste halswervels en voorste ruggenwervels heeft de richel tussen het voorste gewrichtsuitsteeksel en de diapofyse geen ruw buitenste oppervlak.

Bij de fossa infradiapophysealis, een groeve onder de diapofyse, is duidelijk te zien hoe een pneumatisch foramen overdwars de botwand doorboort.

Bij de wervels van de achterste nek tot en met het midden van de rug bevindt zich een naar voren gericht uitsteeksel op de richel tussen de diapofyse en het voorste gewrichtsuitsteeksel, precies aan de buitenzijde van deze prezygapofyse.

De ruggenwervel heeft ook een extra richel bij de achterste uitholling tussen de diapofyse en het wervellichaam.

De voorste halswervels hebben openingen in de zijkant boven de diapofyse, het bovenste ribgewricht.

Een tweede loopt van het midden van de beenstijl van de parapofyse naar de richel die langs de achterrand van het zijuitsteeksel vanuit de diapofyse naar het wervellichaam loopt.

En het tuberculum maakt ook zo'n contact, met de diapofyse (het (ribfacet op het) zijuitsteeksel van de wervel).

Er lopen twee richels van de diapofyse, aan de punt van het zijuitsteeksel, naar het wervellichaam.

Het gaat dus om een richel (lamina) die van het wervellichaam naar de diapofyse, het (ribfacet op het) zijuitsteeksel, loopt (een 'facet' is een plat raakvlak).

Net zoals bij vogels deze spier loopt tussen de tuberculum ansa en de ansa costatransversaria, zo zou er bij sauropoden een verbinding hebben bestaan tussen de achterkant van het doornuitsteeksel en de diapofyse.

Nu buigt de rib bovenaan ook wat naar voren toe en zo ligt de parapofyse meestal vóór en onder de diapofyse, behalve naar achteren in de reeks, waar de parapofyse naar boven beweegt om de rib naar voren te laten wijzen.

Ook hier bevindt zich een voorste uitholling aan de zijkant, van achteren begrensd door een zeer dikke richel richting de tamelijk vooraan gelegen diapofyse.

Op de onderkant van het zijuitsteeksel (de diapofyse dus) van sauropoden lopen namelijk zulke richels naar het wervellichaam toe.

Ze dragen een diapofyse, bovenste ribgwricht, in de vorm van een omgekeerde driehoek op het uiteinde.

De achterste ruggenwervels hebben een diapofyse die boven het niveau van de voorste gewrichtsvlakken ligt.

De basis van deze beenstijl, zijn voorste bovenste tak, de achterste richel die naar de parapofyse loopt en de voorste richel die van het wervelcentrum naar de diapofyse loopt, vormen samen een "K".

De uitholling onder de diapofyse is ondiep, hoewel er zich een klein foramen in bevindt, en wordt van achteren begrensd door een laag randje.