Dierenschilder

Van de dierenschilder Melchior d'Hondecoete is zowel een prachtige arend als een hanengevecht te zien en van een voortreffelijk fruitensemble met een halfgeschilde citroen.

Antonissen had als dierenschilder een zekere populariteit en in vele Antwerpse privécollecties prijkten zijn schilderijen.

Hij zou daarmee zijn begonnen nadat hij geïnspireerd was geraakt door de Engelse dierenschilder en beeldhouwer John Macallan Swan.

Van Reck wordt beschouwd als een zeer goede dierenschilder en een begenadigd aquarellist.

Verwee leerde schilderen bij zijn vader, die een gekend landschap- en dierenschilder was uit de romantische school.

De zeventien schilderijen tonen niet zozeer een dierenschilder, als wel een schilder van het hele Engelse landelijke leven; een schilder bovendien die gezegend was met een scherp oog voor sociale verhoudingen en menselijke ijdelheden.

Hackert werd opgeleid door zijn vader Philipp, (overleden in 1768) die zelf portret- en dierenschilder was en vijf artistiek aangelegde zoons had, van wie Jacob Philipp de bekendste was.

De zoon toonde al op jeugdige leeftijd een artistieke aanleg en zijn vader deed hem in de leer bij zijn vriend, de dierenschilder George Morland (1763 – 1804).

Hierdoor wordt hij gezien als de zuiverste dierenschilder in de Belgische kunst.

Hij wordt beschouwd als een zeer goede dierenschilder en een begenadigd aquarellist.

Joseph Coosemans, die toen stalknecht was in de paardenstoeterij van Tervuren, werd gestimuleerd door de Brusselse dierenschilder Charles Tschaggeny om zijn talent als tekenaar te ontwikkelen.

Wat zijn relaties met andere kunstenaars betreft, vermelden we zijn hechte vriendschap met de landschap- en dierenschilder Edmond De Pratere en het feit dat hij de leraar was van de schilderessen Cl.

Zijn oudere broer was de dierenschilder Eugène Verboeckhoven (1798-1881).

Zijn vader, Antonio, was zelf een verdienstelijk dierenschilder en leermeester van zijn 3 kinderen: André, Jeanne en Edouard.

Hij werd er leerling van de toen toonaangevende dierenschilder Hendrik-Jozef Antonissen (1737-1794).

Omstreeks die tijd had Verboeckhoven te Brussel contacten met de Engelse dierenschilder Thomas Sidney Cooper (1803-1902).

Ook met de Vlaamse landschaps- en dierenschilder Alfred Verwee ontstond een vriendschappelijke band.

Stevens' oudere broer Joseph was toen ook reeds te Parijs zijn carrière als dierenschilder aan het uitbouwen.

Van groter belang echter dan die onvolledige studiecyclus waren de privélessen, bij Louis Robbe (1806-1887), leerling van de wereldberoemde Eugène Verboeckhoven en op dat ogenblik zelf reeds een dierenschilder met grote vermaardheid.