Dierlijkheid

De toenemende dierlijkheid pakt voor de eigenaar noodlottig uit.

Egoïsme en dierlijkheid leiden vanzelfsprekend tot perversie (letterlijk in de zin van tegen-natuurlijk).

De doodstraf is puur natuurlijke dierlijkheid, maar niet écht beschaafd.

Het is alles 'strijden tegen de dierlijkheid in de mens'.

Deze mensdierlijke vertellers wordt vaak geweld aangedaan door de mensenmaatschappij, maar ze kennen juist door hun dierlijkheid ook een vrijheid die de mensen niet bezitten.

Erotische films associëren seksualiteit volgens hem voortdurend met 'domheid, dierlijkheid en uitbuiting'.

Die lichamelijke verrotting symboliseert in beide gevallen de angst voor vergankelijkheid en dood, maar ook voor onzichtbare onzuiverheid en dierlijkheid.

Het is ook een zintuig waar een taboe op rust, want het zet ons op het spoor van onze dierlijkheid.

Het welzijn van de dieren en hun dierlijkheid is dan niet langer een minder belangrijke factor dan de economische.

In het willen ontdierlijken zit uiteraard zelfbedrog, want de veedieren behouden vanzelfsprekend hun dierlijkheid.

Walging dient ter verdringing van het besef van onze eigen dierlijkheid en sterfelijkheid.

Tijdens hun seksuele samenspel komt af en toe schrijnend en psychologisch de naderende dood aan de oppervlakte, het geweld van de seks en de dierlijkheid van de mens.

Ook hieruit blijkt de dierlijkheid van onze moraal: voor dieren is de eigen groep heilig.Evolutionair bioloog Marc Hauser heeft veel experimenten gedaan waarin mensen morele dilemmas voorgelegd krijgen.