Diffractiepatroon

Diffractiepatroon door CH Wind CC ("Kees") Groothoff, een kleinzoon van CH Wind, bezit de oorspronkelijke 8x2 cm afdruk van een diffractiepatroon dat Wind in 1899 gebruikt om de golflengte van röntgenstralen te bepalen.

Als een van beide spleten wordt afgedekt, zodat er alleen licht door de andere spleet kan, wordt er op het achterliggende scherm een diffractiepatroon zichtbaar waarbij het licht uitgespreid is.

Merk op dat het diffractiepatroon (de donkere plekken aan beide kanten van het midden) ook met twee spleten optreden, maar met een dubbele intensiteit en met de toevoeging van veel kleinere interferentieplekken.