Diffunderen in een zin

Gebaseerd op gradiënt alleen al heeft water ongeveer 100x meer neiging het blad uit te diffunderen dan kooldioxide het blad in te diffunderen.

Als de huidmondjes van de bladeren openstaan zal deze waterdamp uit de bladeren weg diffunderen.

Individuele watermoleculen diffunderen door het membraan.

Zolang de harddisk dicht is kunnen de vertrokken waterstofatomen niet vervangen worden door zuurstof- of stikstofatomen, want die kunnen niet door de behuizing heen diffunderen.

Door geluid te absorberen en te diffunderen, helpen ze om de productiviteit te verhogen in kantoren, de eetervaring te verbeteren in restaurants, en de algehele sfeer te versterken in woningen.

Bij drogendeomstandigheden diffunderen deschadelijke stoffen dieper hetbeton in, terwijl het waterverdampt.

De stof of stoffen die de celstrekking bevorderen, diffunderen uit het agarblokje het stengeltopje in.

In plasma is protoporfyrine licht gebonden aan albumine en kan het naar de huid diffunderen.

Afbeelding 4: Verschillende mobiele fasen Longitudinale diffusie wil zeggen dat de analieten kunnen diffunderen.

Aangezien de ruimte binnen het blad verzadigd met water is, vanwege de plantfysiologie, zal er bij openen van de huidmondjes waterdamp naar buiten diffunderen.

Aangezien het een water-oplosbaar molecuul is zonder lading diffunderen de arsinemoleculen vervolgens makkelijk de rode bloedcellen in.

Deze techniek wordt gebruikt voor stoffen die normaliter niet door de opperste huidlaag kunnen diffunderen, maar als ion een extra drijfkracht hebben: de elektrische potentiaal.

Deze wordt bepaald door de stoffen die niet door het (semi-permeabele) membraan naar het aangrenzende compartiment kunnen diffunderen.

De zinkatomen diffunderen terug naar de kathode of slaan neer op de glaswand van de HKL.

Echter opgelost zuurstof in het bloedplasma kan vrij diffunderen in weefsel met vaatschade, en doordat er door de therapie meer zuurstof is opgelost is de diffusieafstand vergroot, waardoor het weefsel met vaatschade alsnog de benodigde zuurstof krijgt.

Glucose is hier zelf niet geschikt voor, omdat de osmotische waarde te groot zou worden (er dreigt veel water naar binnen te diffunderen).

Ook kunnen doteringen in het uitgangsgas, vrijgekomen door verdamping of door nat-etsen van het oppervlak, in de epitaxiale laag diffunderen („autodotering”).

Op het moment dat een impuls door de zenuw moet worden doorgegeven worden de ionkanalen in het celmembraan geopend waardoor ionen zeer snel over de kleine afstand tussen de binnen- en buitenkant van het celmembraan kunnen diffunderen.

Alumina heeft per volume-eenheid een groot oppervlak met veel kleine holten en kanaaltjes waar kleine moleculen die op het oppervlak reageren doorheen kunnen diffunderen.

Dat gebeurt wanneer er een stof zich in een polair oplosmiddel bevindt dat in een apolair oplosmiddel een lagere energietoestand zou hebben en dus zal diffunderen van het polaire oplosmiddel naar het apolaire oplosmiddel.