Digesten in een zin

Voor wat betreft fragment-variaties gold voor de Digesten hetzelfde als voor de Codex Justinianus: alleen de versie in de Digesten bezat rechtskracht.

In de oudste bekende overlevering van de Digesten, de Codex Florentinus, staat een lijstje van auteurs en boeken waarvan de Digesten-commissie gebruik heeft gemaakt (38 auteurs en 200 boeken: meer dan de lex citandi dus).

Aan de verschillende delen van de Digesten voegde de commissie excerpten van de rechtsgeleerde commentaren toe.

De Digesten kregen op 16 december 533 rechtskracht en mochten aangeduid worden met het Latijnse Digesta óf het Griekse Pandectae.

Omdat de Digesten één keizerlijke constitutie vormden, dienden, volgens Justinianus, eventuele tegenstrijdigheden zó te worden uitgelegd dat zij niet meer met elkaar strijdig waren.

Slechts één vijfde deel van de Digesten is niet afkomstig van de in de lex citandi genoemde juristen.

Ik neem aan dat je refereert aan de door mij genoemde Justinianus (overleden in het jaar 565), laatste heerser van de Byzantijnse troon, die het Latijn machtig was, bekend van de codex Iustinianus; en de latere Digesten en Institutiones.

De citeerwet heeft gegolden tot 30 december 553. Op die datum kregen de Digesten kracht van één keizerlijke constitutie, waarmee het ius zijn status als onafhankelijke rechtsbron verloor.

De commissie ter codificatie van het juristenrecht in de Digesten mocht afwijken van de lex citandi, die alleen bedoeld was voor de juridische praktijk omdat er in het Oosten weinig overleveringen bestonden.

Deze benaming voor de verschillende boeken -namelijk de Codex, Digesten, Novellen en de Instituten van Justinianus- is nog veel jonger.

Het Corpus Iuris Civilis werd uitgegeven in drie delen: Codex Justinianus, Digesten en Instituten.

Met de herontdekking van de Littera Florentina, een oud handschrift dat de Digesten (onderdeel van het Corpus Iuris Civilis ), bevatte, werd de studie van het Romeins recht mogelijk.

Met de verlening van rechtskracht aan de Digesten verloor het ius zijn juridische status als onafhankelijke (nl. van het keizerrecht) rechtsbron.

De "interpolationenforschers" zijn echter zodanig doorgedraaid dat ze geen passage uit de Digesten zónder interpolaties achterlieten, en de justiniaanse commissie dus afschilderden als een groepje plunderaars.

Justinianus ontwierp een intensief studieprogramma voor zijn rechtenstudenten, die de Instituten, de Codex en grote delen van de Digesten moesten leren.

Krachtens de regel lex posterior derogat legi priori (de latere wet zet de eerdere wet opzij) golden de Digesten boven eventueel verouderde constituties die in de Codex waren opgenomen.