Dijbeenlengte

Beide staartstekelparen zijn zeer slank en lang met 90% van de dijbeenlengte.

De arm heeft 35% van de dijbeenlengte.

De breedte van de onderkant van het dijbeen is ongeveer gelijk aan 35% van de dijbeenlengte.

De dijbeenlengte van 95 millimeter duidt, indien de proporties dezelfde waren als bij Hypsilophodon, op een lichaamslengte van negentig centimeter.

Dit zou volgens hun aansluiten bij de vermoedelijke dijbeenlengte van het holotype die hoger dan 2,4 meter moet hebben gelegen als het stuk onderbeen geen scheenbeen was maar een kuitbeen.

Dryptosaurus had, afgaande op de dijbeenlengte van achtenzeventig centimeter en een lengte van het scheenbeen van 759 millimeter, een heuphoogte van ongeveer 1,8 meter.

Er werd geen enkel dijbeen gevonden dat kleiner is dan het dijbeen van het kleinste individu dat op basis van gemeten dijbeenlengte als dusdanig geïdentificeerd werd.

Het holotype van Eoconfuciusornis betreft een vrij klein individu met een dijbeenlengte van zesendertig millimeter en een schedellengte van tweeënveertig millimeter.

Het grootste bekende exemplaar is SMNS 12843 met een dijbeenlengte van 627 millimeter.

Het opperarmbeen is robuust en heeft 46% van de dijbeenlengte.

Beschrijving Algemene bouw, grootte en onderscheidende kenmerken Het holotype van Hexing is een klein individu: een dijbeenlengte van 135 millimeter wijst op een lichaamslengte van slechts honderdtwintig centimeter.

De dijbeenlengte was maar 86 millimeter, de heuphoogte zo'n 25 centimeter.

De tweede voetklauw, de "sikkelklauw", heeft ongeveer 29% van de dijbeenlengte.

Het betreft in dat geval een van de grootste eumaniraptoren: de dijbeenlengte doet een lichaamslengte van vijf à zes meter vermoeden.

Het opperarmbeen heeft maar 65% van de dijbeenlengte en een korte deltopectorale kam; aan de binnenkant bevindt zich een lange lengterichel.