Dijbeenspieren

De hoogte van het blad wijst op een krachtige musculatuur van de dijbeenspieren.

Othenio Abel liet in 1925 zien dat een exemplaar, AMNH 1942, de afdrukken toont van de dijbeenspieren.

Met krakende dijbeenspieren begon hij nog wel met de moed der wanhoop aan de beslissende vijfde set.

Deze yogaoefening vraagt immers veel van de rug- en dijbeenspieren, omdat beide benen gestrekt in de hoogte worden gehouden.

De trochantor minor De trochantor minor is bij de dinosauriërs een conische uitwas aan de voorkant van de basis van de nek van het dijbeen dat als aanhechtingspunt dient voor de dijbeenspieren.