Dimetrodon in een zin

Dimetrodon occidentalis was een relatief kleine soort met een formaat dat vergelijkbaar is met dat van Dimetrodon milleri uit Texas.

Dimetrodon teutonis is de kleinst bekende soort met een geschat gemiddeld gewicht van 14 kg, de helft van het gewicht van Dimetrodon natalis, voorheen de kleinst bekende soort.

Hetzelfde geldt voor Dimetrodon kempae en Dimetrodon platycentrus.

Schedel Schedel van Dimetrodon Een ander kenmerk zijn de twee typen tanden, zware hoektanden en grote scheurtanden, die Dimetrodon zijn naam gaven.

Dimetrodon dollovianus leek sterk op Dimetrodon giganhomogenes, maar was kleiner.

Bij zowel Dimetrodon als Edaphosaurus zijn aanwijzingen dat het rugzeil een seksueel selectieve functie had.

De kaakspieren van Dimetrodon maakten kauwen mogelijk, waardoor de vertering sneller en efficiënter kon verlopen.

De sphenacodontide Dimetrodon — de enige basale synapside die bekend is bij een groter publiek — en Edaphosaurus waren in het bezit van een rugkam, die mogelijk een rol speelde bij regulering van de lichaamstemperatuur.

Dimetrodon occidentalis onderscheidde zich van de bekende soorten van vergelijkbare ouderdom uit Texas en Oklahoma door een afwijkende bouw van de wervelkolom.

Drie Dimetrodon-soorten zijn goed bekend uit de Wichita Group van verschillend formaat.

Het betreft Dimetrodon angelensis, met een lengte van vier meter en een gewicht van ongeveer 300 kg de grootst bekende soort.

Het dier joeg te voet en vermoedelijk was Dimetrodon tevens een goede zwemmer.

Met name de Red Beds van Texas is een gebied met een grote diversiteit aan fossielen van Dimetrodon-soorten en andere diersoorten uit het Vroeg-Perm.

Dimetrodon heeft een grote schedel met een kleine oogkas en hoge slaapvensters, hét kenmerk van de synapside schedel.

Afgaand op de bouw van de poten was Dimetrodon een relatief snel en soepel bewegend dier, zeker in vergelijking met zijn steviger gebouwde herbivore verwanten.

De betekenis van deze classificatie van Dimetrodon hangt af van het gebruikte systeem.

De resten van Dimetrodon werd in 1975 beschreven door Olson, maar niet toegeschreven aan een specifieke soort.

De theorie is dat Dimetrodon in de vroege ochtend zijn zeil naar de zon richtte.

Deze soort had het formaat van Dimetrodon natalis.

Dimetrodon grandis was 320 cm lang en ongeveer 250 kg zwaar.