Diokno

Advocaat en minister van justitie Na de oorlog begon Diokno het advocatenkantoor Diokno & Sison en was hij jarenlang werkzaam als advocaat.

Ananias Diokno op zijn beurt werd gekozen als minister van oorlog.

Naast zijn activiteiten als mensenrechtenadvocaat was Diokno een van de meest uitgesproken critici van het bewind van Marcos.

Na twee jaar gevangenschap zonder dat hij formeel in staat van beschuldiging van gesteld werd Diokno op 11 september 1974 vrijgelaten.

Ook was Diokno redacteur van La Fraternidad en El Nacionalista.

Vanaf 1974 doceerde Diokno economie aan de University of the Philippines.

Zo won hij een beroep tegen een verkiezingsuitslag van zijn vader Ramon Diokno.

Diokno behaalde een bachelor -diploma rechten aan het Liceo de Manila en slaagde in 1905 voor het toelatingsexamen voor de Filipijnse balie.

Diokno was ernstig gewond en moest zich overgeven.

In 1961 werd Diokno, ondanks het feit dat hij lid was van de oppositiepartij Nacionalista Party werd hij door president Diosdado Macapagal aangesteld als minister van justitie.

Kort daarop arriveerde Diokno en was de provincie in handen van de Filipijnse revolutionaire beweging.

Mensenrechtenadvocaat Na zijn vrijlating richtte Diokno in 1975 de Free Legal Assistance Group (FLAG) op.

Ook werd Diokno in mei 1962 gedwongen om zijn ontslag in te dienen.

Diokno en de andere advocaten van FLAG reisden door het hele land om mensenrechtenslachtoffers bij te staan.

Na de val van Marcos was Diokno voorzitter van de Presidentiële Commissie voor de Mensenrechten en leidde hij tot vlak voor zijn dood de vredesonderhandelingen namens de regering Aquino met opstandige groeperingen in de Filipijnen.

Pas in 1898 kwamen revolutionaire troepen onder leiding van generaal Ananias Diokno in de buurt van Sorsogon.