Dividendstrategie in een zin

De dividendstrategie stamt wel uit een tijd dat de indexfondsen van de Dow Jones per definitie dividend betaalden.

Hoewel de dividendstrategie beleggers kan voorzien van regelmatige inkomsten, toont de analyse van HQ Trust aan dat de Quality-Value-strategie op de lange termijn superieure resultaten kan opleveren.

Kapitalmarktanalist Pascal Kielkopf van het Multi-Family-Office HQ Trust heeft een gedetailleerde analyse uitgevoerd om te bepalen of de dividendstrategie daadwerkelijk superieur is aan andere beleggingsstrategieën.

Terwijl de dividendstrategie aantrekkelijk kan zijn voor beleggers die op zoek zijn naar regelmatige inkomsten, toont de analyse van HQ Trust aan dat de Quality-Value-strategie op de lange termijn superieure resultaten kan opleveren.

De Dogs of the Dow is een ludieke dividendstrategie die al een aantal jaren ondermaats presteert.

De kracht van de dividendstrategie zit hem ook in de aard van het dividend.

Het cumulatieve rendement steeg in het onderzoek wat betreft de dividendstrategie tot 75%, tegenover een cumulatieve daling van 5% voor de omgekeerde koers-winstverhouding.

Paste je in de afgelopen 25 jaar de dividendstrategie telkens toe aan het begin van een kalenderjaar, dan blik je terug op samengesteld jaarrendement van 8,1%.

De dividendstrategie van Weiss is echter geschoeid op de leest van Wall Street.

De Dogs of the Dow is een eenvoudige dividendstrategie.

Het boek is nog steeds populair omdat de dividendstrategie ongelooflijk simpel is: bij elke jaarwisseling selecteert men uit de dertig aandelen van de Dow Jones de tien fondsen met het hoogste dividendrendement.

Het maakt voor de keuze van de dividend-ETF nogal uit welke dividendstrategie wordt gekozen.

Het nadeel echter is dat de dividendstrategie zich niet leent voor lokale aandelen.

Maar helaas, dat wil geenszins zeggen dat de aandelen uit de onderliggende dividendstrategie winst hebben geboekt.

Beleggers die deze dividendstrategie toepassen, kopen dus aan het begin van een nieuw kalenderjaar uit de dertig aandelen tellende Dow Jones de tien fondsen met het hoogste dividendrendement en verkopen die bij de volgende jaarwisseling.

Dat wil niet zeggen dat de dividendstrategie altijd als winnaar uit de bus komt.

En laten we wel zijn, door de dividendstrategie te koppelen aan het prijsmomentum doet O’Shaughnessy de beleggingsfilosofie geweld aan.

Maar een eenzijdige dividendstrategie brengt ook risico’s met zich mee.

Als je de dividendstrategie toepast met Amerikaanse aandelen kun je eigenlijk op elk willekeurig moment beginnen.

Beleggers die de dividendstrategie toepassen, vervangen na elke jaarwisseling de aandelen die niet langer tot de top-10 behoren.