Dodendraden

Belgische vluchtelingen en smokkelaars aan beide kanten van de grenzen lieten het er, ondanks de aanwezigheid van de dodendraden, niet bij zitten en probeerden de stroomhekken te saboteren.

Geregeld liepen de dodendraden dwars over landbouwpercelen en door straten heen, wat uiteraard problemen veroorzaakte.

Ten slotte stierven nog verschillende personen met andere nationaliteit bij de dodendraden.

Zelf noemden de Duitsers hun Dodendraden ook wel, in officiële stukken, Grenzhochspannungshindernis.

Dodendraden maakten van 1915 tot 1918 in het grensgebied van Nederland, Duitsland en België tientallen slachtoffers, veelal smokkelaars maar een enkele keer ook onoplettende burgers of gemobiliseerde militairen.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd dat pijnlijk duidelijk met de beruchte ‘Dodendraden’.