Doksaal

Het romantisch gedachte Klais-orgel zal achteraan op het doksaal worden opgesteld en het barokke Van Eynde-orgel op een doksaal voor de kooringang van het zuidelijke transept.

Gezien de veelal rijke uitvoering van het doksaal, met name in de gotische periode, diende het doksaal ook als belangrijk statussymbool van de kerkelijke gemeenschap.

Het nieuwe orgel verving een historisch instrument, dat tot het jaar 1863 op een voormalig doksaal stond en tijdens de afbraak van het doksaal op de westelijke galerij werd opgesteld.

In 1531 werd het orgel geplaatst op het doksaal (zie doksaal en orgel).

Op oude foto's is te zien hoe de muren onder het doksaal grote scheuren vertonen; daarom werd (vermoedelijk reeds in de jaren 60) het inkomportaal afgebroken en het hele doksaal en orgel gesteund op een zware stalen ligger op betonpalen.

Het oksaal wordt soms verward met het doksaal, een houten of stenen wand die het schip scheidt van het priesterkoor.

Aan de linkerkant van het doksaal springt de kansel vooruit, ze is voorzien van de symbolen van de evangelisten.

Daar waar een doksaal normaliter het koor van het schip scheidt, kan men hier via de gang de bidkapel van Margaretha bereiken en de appartementen van de gasten.

De achterwand van het doksaal verrees waarschijnlijk iets na 1300.

De speeltafel bevindt zich vooraan in de kerk terwijl het "front" achter in de kerk staat, boven op het doksaal.

De stenen gewelven van 1656 herlegde men twee meter hoger om overeen te komen met het gewelf van het portaal en doksaal.

De term jubee, die uit het Frans komt, is ontleend aan "Jube, domine, benedicere" (Heer, wil mij zegenen) en geeft een belangrijke liturgische functie van het doksaal aan.

Het doksaal en de orgelkast werden gebouwd door Frans Simons, een schrijnwerker die wellicht afkomstig was uit Leiden.

Het doksaal is een (half) gesloten wand, met daarbovenop een tribune.

Het doksaal, twee biechtstoelen en de preekstoel zijn in Lodewijk XV-stijl en uitgevoerd in eikenhout (1760).

Het heeft vroeger dienstgedaan als altaarschilderij van het Kruisaltaar in het doksaal.

Het orgel kreeg hier van Smet een ondermeubel, zodat het breed uitgewerkte instrument esthetisch en functioneel aansloot op het doksaal boven de ingangspoort van de kerk.

Het stenen doksaal vormt qua uitvoering met vier bogen een architectonische bijzonderheid in Oost-Friesland.

In dat jaar kreeg de katholieke gemeenschap van Oldenzaal, na een besluit van koning Lodewijk Napoleon, de oude kerk weer in bezit en men beschouwde het oude doksaal letterlijk als een sta-in-de-weg.

In de 14e eeuw werd een doksaal ingebouwd, waarvan nog resten bewaard zijn gebleven.