Dolkstootlegende

Weet u bij wie de dolkstootlegende ook zo populair was?

De Dolkstootlegende werd dus bedacht door de legerleiding toen de nederlaag in zicht kwam.

De Dolkstootlegende werd vooral populair in het interbellum, tijdens de periode van de (1919-1933).

Met name de Duitse generaal wordt gezien als degene die de kiem van de Dolkstootlegende legde.

Net als veel andere militairen geloofde hij in de Dolkstootlegende: verraad en lafheid van binnenuit hadden tot deze nederlaag geleid.

Die lijken op de dolkstootlegende in het Duitsland van de jaren twintig van de vorige eeuw.

Roosevelt maakte de onvoorwaardelijke overgave van de nazi’s tot inzet van de oorlog, om een tweede dolkstootlegende te voorkomen.

Deze dolkstootlegende wordt opgepikt door predikanten, die daardoor bevestigd worden in hun opvatting dat er een direct verband is tussen de nederlaag en de ontrouw van het Duitse volk aan Gods zaak.

Bij de rechtse militaristen leefde de dolkstootlegende en met name het feit dat het Duitse leger moest worden ingekrompen tot een troepenmacht van 100.000 man (de zgn. Reichswehr ) werd als vreselijk ervaren.

De dolkstootlegende was geboren.

Die daden werden mild bestraft: rechters betrokken in hun vonnis de dolkstootlegende mee.

Verder links op het Duitstalige Wikipedia-artikel over de dolkstootlegende.

Daar verspreidden hij en zijn neef Erich Ludendorff de dolkstootlegende die de nederlaag van het Duitse leger ontkende en het thuisfront de schuld van de ineenstorting van het Duitse Keizerrijk gaf.

De dolkstootlegende werd hiermee geboren: het Duitse leger zou niet verslagen zijn, maar zou door de revolutie verraden zijn.