Dolmens

De begrafenissen in de vroegste dolmens waren gehurkt, meest enkelvoudig en soms gepaard.

De dolmens bezitten vaak een zgen.

De vorm van hunebedden en dolmens kan per gebied of tijdperk van bouw verschillen.

De vrienden worden voorgesteld aan de andere feetjes die bij de feeënpoel in kleine dolmens wonen en ze mogen overnachten in een oude vissershut.

In deze vallei liggen twee dolmens en een aantal andere menhirs.

In Langhügeln liggen de rechthoekige dolmens vaak kruislings ten opzichte van de lange zijde van het hunebed.

Ook zijn veel dolmens genoemd naar de duivel, zoals Le Palais au Diable, Menhir Faix du Diable, La Table aux Diables of La Table au Diable, La Pierre du Diable en Pierre du Diable.

Sommige dolmens worden in verband gebracht met de Margot (een "klasse" van feeën).

Ze bewaken schatten die ondergronds of in de dolmens zijn verborgen.

Denk aan de grote dolmens in Ierland of Bretagne of aan de hunebedden in Drenthe.

Rondom de stad zijn vele dolmens te vinden.

Geschiedenis Saint Jean de Laur is al sinds mensenheugenis bewoond gebied, getuige de diverse dolmens (hunebedden) en tumulus (grafheuvels) op het grondgebied.

Deze mensen hebben dolmens opgericht waarvan er nu nog een aantal te vinden zijn in El Sot de Dones Mortes en in Pardinella.

In de omgeving, in en rond de vallei waarin Wéris gelegen is, bevinden zich twee dolmens en een aantal andere menhirs.

In Frankrijk zijn meerdere dolmens, hunebedden of ganggraven met eenzelfde naamgeving, zoals het huis van de fee (la maison des feins) of de oven van de fee (four des feins).

Ook een korrigan wacht in de nabijheid van hunebedden en dolmens slachtoffers op en steelt kinderen.