Domproost

De domproost verkocht zijn deel in 1632 aan de prins van Oranje.

Domproost Godschalk, die door het Luikse kapittel was verkozen, legde zich neer bij de keuze van de keizer neer, trok zich terug en legde de gehoorzaamheidsgelofte aan de nieuwe bisschop Durand af.

Na de Bataafse omwenteling van 1795 verdween het gezag van de domproost en behoorde het gebied tot verschillende administratieve eenheden.

Uiteindelijk vond er een verdeling van het gerecht plaats, waarbij de domproost in het bezit van Leersum kwam en de heren van Rede het andere deel kregen.

Hij probeerde zijn neef Koenraad van Diepholt, domproost te Osnabrück, op de zetel te krijgen.

Dirk werd in 1196 Domproost in Utrecht.

De universitair gevormde domproost van Maagdenburg, Heinrich Tocke, was echter de rotsvaste mening toegedaan dat Christus tijdens de opstanding al Zijn vergoten bloed op aarde weer tot Zich had genomen.

In 1552 werd hij domproost in Münster.

Rond 1200 was deze hof in het bezit van de Utrechtse domproost (voorzitter van een bepaalde raad binnen de kerk).

Hij was domproost van Keulen voor hij in de strijd tussen Welfen en Hohenstaufen door eerstgenoemde partij naar voren geschoven werd als bisschopskandidaat.

In de 15e eeuw werd de burcht in opdracht van aartsbisschop Leonhard von Keutschach en domproost Brukhard von Weißpriach uitgebreid.