Doorrit

Aan de Stiel 1 staat het voormalige café van der Kooi, dat gebouwd werd in 1870 en haar doorrit wel heeft behouden.

De normale interpretatie van het geheel van seinen voor deze complexe reisweg zou zijn: het vertreksein aan het perron laat de doorrit toe aan maximaal 40 km/u.

Ter rechterzijde van deze doorrit bevindt zich de originele 18e-eeuwse eikenhouten trap met gesneden trapleuning.

Bij Koninklijk besluit op 23 december 1949 worden café met doorrit en maalderij verkocht aan Daniël Ekamper en Antje Tiggelaar.

De oude entree aan de doorrit.

Aan de Hoofdweg stond een in de 19e eeuw gebouwd café met doorrit ("de Linzen"), die in 1982 afbrandde.

In 2002 diende Van der Ploeg een sloopaanvraag in voor de doorrit (waar eerder een kanoverhuur in was gevestigd) omdat deze in dreigde te storten.

In de plattegrond van het nieuwe huis is de traditionele indeling van een poorthuis in het Luikerland te herkennen: links van de doorrit bevinden zich de woonvertrekken; rechts het trappenhuis en de dienstvertrekken.

Na veel protest en nadat er een lening uit het Restauratiefonds en een provinciale subsidie kwam, liet hij de doorrit in 2007 restaureren.

Op zijn doorrit helpt hij een dorpeling die wordt belaagd door 2 dieven.

Doorrit Het verwisselen van de paarden gebeurde vaak onder dak.

Nadat de treinbegeleider de deuren heeft gesloten en de AVG (Aanwijzer Verrichting Gedaan) op het perron heeft bediend, wacht de treinbestuurder tot het eventuele rode sein de doorrit toelaat.