Dorsolaterale in een zin

De staart is, net als bij walvissen, tot een dorsolaterale (horizontale geplaatste) 'vin' omgevormd.

Veel Europese kikkers hebben twee duidelijk zichtbare huidplooien aan weerszijden van de rug, de dorsolaterale lijsten.

Bij depressies bijvoorbeeld werd een verminderde activiteit in rust van de dorsolaterale prefrontale cortex gevonden die samenhing met de ernst van de depressie 47.

Algemene kenmerken zijn de bruine kleur, dorsolaterale lijsten aan weerszijden van de rug, een lichtere streep op het midden van de rug en een vrij spitse, afgeplatte snuit.

De dorsolaterale lijsten zijn bruin en steken hiermee af tegen de meestal groene basiskleur.

De functies van de central executive bleken daarentegen goed te corresponderen met netwerken in de frontale (voorste) hersengebieden, zoals de dorsolaterale prefrontale schors (zie verder ook executieve functies ).

De kleur is geelgroen tot lichtbruin, met twee duidelijk zichtbare dorsolaterale lijsten (de huidplooien aan weerszijden van de rug), en een lichtere groen tot gele streep op het midden van de rug.

Vooral het rechterdeel van de dorsolaterale prefrontale cortex lijkt een belangrijke rol te spelen bij het terugvinden van informatie Fletcher e.a. (1998).

Onderscheid met andere soorten De meeste echte kikkers hebben twee dorsolaterale lijsten aan weerszijden van de rug (aangeduid met een 'D') en een lichtere rugstreep (in het midden).

Op de bovenzijde van de rug zijn twee huidplooien of dorsolaterale lijsten aanwezig die goed zichtbaar zijn door de lichtere kleur, met op het midden van de rug een lichtere maar niet altijd duidelijk zichtbare streep.

Wel komen vaak dorsolaterale lijsten voor, dit zijn langwerpige klierstructuren aan weerszijden van de rug.