Douceurtjes

Flying Blue is het van oorsprong KLM-programma voor frequente reizigers die daarmee kunnen sparen voor kortingen op vliegreizen en andere douceurtjes.

Want die geeft van die leuke douceurtjes.

Als je zelf gewend bent aan periodieke douceurtjes en je ambtelijke status verlangt om geen kritische vragen te stellen, dan zal een eenmalig douceurtje voor andere mensen wel gewoon kloppen.

Belastingdruk op arbeid is simpelweg schandalig maar noodzakelijk om deze douceurtjes uit te blijven delen aan degenen die er helemaal niets aan (willen) bijdragen.

Daarbij gaat het om slimme nep-zzp’ers die onterecht de bijbehorende fiscale douceurtjes in hun zak steken.

Dat deze douceurtjes bij een compleet gebrek aan aardolie, aardgas en energie alleen tot prijsstijgingen leiden, vertellen ze er niet bij.

Ze geven elkaar douceurtjes waar mogelijk.

Ondertussen is meer dan 90% van de huishoudens in enige mate afhankelijk van de overheid, middels toeslagen en andere douceurtjes.

Starters op de woningmarkt zijn niet geholpen met verlaging van de overdrachtsbelasting en andere fiscale douceurtjes.

Dit alles zou dan ruimte geven om de middenklasse te helpen via lagere lasten en douceurtjes.

Fiscale douceurtjes aan de moderne kerken van Mammon?

Dus dat wordt stemmen op een politicus waarvan ik hoop dat die niet zal vallen voor de rijke buit aan smeergeld & ruime secondaire douceurtjes waarmee de inclusieve varkensstal van George Orwell lokt.

Niet alleen door de verlaging van de inkomstenbelasting zal de koopkracht voor de meeste huishoudens komend jaar toenemen; twee vaste fiscale douceurtjes zullen komend jaar stijgen.

Dan wordt de kloof nog iets breder: huishoudend liepen gemiddeld zo’n 4 miljard euro mis, het bedrijfsleven kreeg douceurtjes ter hoogte van 300 miljoen euro.

Dat is een organisatie die zich leent voor handjeklap, subsidies, schimmige constructies vanuit het ons-kent-ons principe en natuurlijk de douceurtjes.

De "liberaal"met z'n belastingverhogingen voor de burger en douceurtjes voor buitenlandse multinationals.

Dit nog even los van de reiskosten, wachtgeldregelingen en douceurtjes wat zij en passant opstrijken.

Het hele EU-gebeuren is voor politici altijd al een Walhalla geweest op het gebied van salaris en douceurtjes, dus wie verbaast dit nog?

Met de douceurtjes verstrekt aan de multinationals verstrekt de Nederlandse regering dit alleen maar.

Natuurlijk was politiek commissaris Welten een graaier, maar welke partij of politicus was verantwoordelijk voor deze ongehoorde douceurtjes?