Driemannen

Helaas kregen de "driemannen" ook ruzie onder elkaar.

In de uitvoerige brief aan Lentulus, waarin hij zijn verzoening met de politiek der Driemannen verdedigt, zagen we hem reeds zich beroepen op dezen auteur, wiens leiding hij zelf daar verklaart het liefst te volgen.

Na zijn invrijheidstelling nam Cato echter geen gas terug bij zijn oppositie tegen de driemannen en poogde hij -- tevergeefs -- Caesars benoeming voor vijf jaar tot gouverneur van Illyrië en Cisalpinisch Gallië tegen te houden.

De afgestane landerijen moesten onder de armen worden verdeeld, wel als vast bezit, maar tegen een opbrengst aan de stat, terwijl aan driemannen (triumviri) jaarlijks het nodige onderzoek werd opgedragen.