Dromiceiomimus in een zin

De eigenschappen die Russell in 1972 aandroeg om Dromiceiomimus van Ornithomimus edmontonicus te scheiden bleken achteraf onhoudbaar, maar Dromiceiomimus kan wel van Struthiomimus onderscheiden worden.

Postcrania De handen van Dromiceiomimus zijn erg lang De wervelkolom van Dromiceiomimus telt tien halswervels, dertien ruggenwervels, zes sacrale wervels en ongeveer vijfendertig staartwervels.

De schedel van Dromiceiomimus is erg langwerpig.

Russell stelde dat Dromiceiomimus die snelheden dus moest hebben overtroffen.

Russell voerde in 1972 ook een studie uit naar het spierstelsel van de achterpoot van Dromiceiomimus.

Skeletten eerder aan O. edmontonicus toegewezen behoren in feite aan Dromiceiomimus.

Struthiomimus brevetertius werd een eigen Dromiceiomimus brevitertius en Struthiomimus ingens was daar een jonger synoniem van.

Struthiomimus brevetertius kreeg een eigen geslacht Dromiceiomimus.

Bepaalde vaak vermelde unieke kenmerken van Dromiceiomimus, het even lang zijn van het eerst een tweede middenhandsbeen en de nauwe voetklauwen, worden in feite met deze soorten gedeeld.

De identiteit van de twee soorten zou in beginsel betekenen dat Dromiceiomimus onder Ornithomimus valt en dus als apart geslacht vervalt.

De soort O. edmontonicus is van complete skeletten bekend is maar bleek later gelijk te zijn aan de al benoemde Dromiceiomimus brevitertius.

Dit zijn dus veel voorkomende kenmerken onder de ornithomimiden als geheel die ontbreken bij Ornithomimus of Dromiceiomimus maar daarmee Struthiomimus nog niet strikt typeren.

Dromiceiomimus kan de prooi geweest zijn van Albertosaurus sarcophagus; zijn resten zijn vrij noordelijk gevonden in een gebied met koele winters en wellicht bladverliezende loofbomen.

In het algemeen is Dromiceiomimus minder elegant gebouwd dan Struthiomimus.

In het begin van de eenentwintigste eeuw echter werd het door onderzoek van Peter Makovicky duidelijk dat er geen verschil te ontdekken was tussen Ornithomimus edmontonicus en Dromiceiomimus brevitertius.

Pas de laatste jaren worden Ornithomimus velox, O. sedens en Dromiceiomimus als zelfstandige Operational Taxonomic Unit ingevoerd.

Struthiomimus altus is wel verondersteld de directe voorouder van Struthiomimus sp. te zijn geweest alsmede van Dromiceiomimus: de populatie zou zich dan in het late Campanien gesplitst hebben.

Struthiomimus, Dromiceiomimus, Ornithomimus velox of O. sedens vallen vaak uit als nauwer verwant aan de Aziatische Anserimimus of Gallimimus dan aan elkaar.

Wat men van een van de bekendste dinosauriërgeslachten meende te weten, betreft dan in feite Dromiceiomimus.

Het samenvoegen van al deze taxa betekent dat Dromiceiomimus van veel meer exemplaren bekend is, waaronder voor wat D. brevitertius betreft CMN 8632, het zeer complete holotype van O. edmontonicus en ROM 851, het holotype van Struthiomimus currellii.