Druil

De druil kan veel vormen hebben als bermuda-, gaffel-, gunter- of torenzeil.

De schoot van de druil liep via de papegaaistok.

Het grootzeil kan dan in zijn geheel gestreken worden maar onder fok en druil blijft de boot neutraal op het roer.

De Nederlandse literatuur in de jaren zeventig was er een van „duisternis en druil, – schijntalenten, roestigheid, verval, verrotting, schimmelziekte, dodelijke vermoeidheid, en de P.C. Hooftprijs voor de Vijftigers”.

Ook in de druil is het tierig als altijd tussen de gestreepte tenten en onder de prachtige bomen: alleen als het even echt begint te plenzen trekt iedereen zich terug onder de overkappingen.

De stormfok inrollen was een fluitje van een cent en op de druil bleef Wallie rustig liggen wachten tot het stalen gevaarte voorbij was.

Wat een schitterend tochtje was dat met al die voor fok-en-druil kruisende Drascombes en die banken en die zeehonden en die zon!

Op fok en druil naar het zuiden.

Aan de drulmast wordt de druil gevoerd, op een yawl een heel klein zeiltje, op een logger een zeil van redelijk formaat, maar kleiner dan het emmerzeil aan de voorste mast.

Een zeilboot met aan de linkerkant een druil.