Dubbelstersysteem in een zin

Deze afbeelding illustreert de evolutie van het dubbelstersysteem CPD-29 2176.

Onderzoekers hebben het eerder ook gedaan, maar dan met de gravitatiewet van Newton bij een witte dwerg in een dubbelstersysteem.

Men vermoedt zelfs dat ongeveer 60 procent van alle sterren zich in een dubbelstersysteem bevindt.

Deze delen kunnen het dubbelstersysteem verlaten, maar meestal gaan ze via een accretieschijf over op de begeleider.

Deze onderverdeling groepeert de sterren op basis van de fysische eigenschappen van het dubbelstersysteem.

In deze toestand zal het dubbelstersysteem continu energie uitstoten op een gemiddelde manier.

Ooit waren de rollen in het dubbelstersysteem omgekeerd: de neutronenster is ontstaan uit een zware ster die het snelst evolueerde en zijn massa overdroeg aan de eerst lichtere begeleider.

Het is bijzonder: nog niet eerder hebben onderzoekers twee jonge zware sterren die samen een dubbelstersysteem vormen op zo’n geringe afstand van elkaar aangetroffen.

Hoe de planeet in een baan rond het dubbelstersysteem is gekomen, is nog de vraag.

Een neutronenster kan namelijk niet alleen ontstaan als een zware ster aan het einde van zijn leven komt, maar ook wanneer een ster in een dubbelstersysteem zoveel materie van zijn metgezel aantrekt, dat deze te zwaar wordt en explodeert.

En – nog meer goed nieuws – dit dubbelstersysteem beweegt bij ons vandaan.

Het gaat volgens de onderzoekers om “een dozijn inactieve röntgen dubbelsystemen”, oftewel om zwarte gaten die samen met een ster een dubbelstersysteem vormen.

RW Aur A maakt verder deel uit van een dubbelstersysteem: beide sterren hebben ongeveer dezelfde massa als onze zon.

Scholz’s ster is eigenlijk een dubbelstersysteem, bestaande uit een kleine rode dwerg waar een veel minder heldere en veel kleinere bruine dwerg omheen draait.

Wanneer de structuur van de schijf verstoord wordt – bijvoorbeeld doordat de andere ster in het dubbelstersysteem dichtbij komt – zouden die deeltjes vrijkomen, waardoor opeens een overvloed aan ijzer in de ster kan vallen.

Een supernova type Ia ontstaat in een dubbelstersysteem, waarin minstens één ster een witte dwerg is.

Door de aantrekkingskracht tussen de beide sterren van het dubbelstersysteem stroomt er gas van de rode reus naar de witte dwerg toe.

De oorzaak van dit voortijdige massaverlies is onduidelijk, maar er wordt gedacht dat de interactie van sterren in een dubbelstersysteem een van de mechanismes is.

Onderverdeling op basis van fysische kenmerken Deze onderverdeling groepeert de sterren op basis van de fysische eigenschappen van het dubbelstersysteem.

Vermoedelijk vormt het Alpha Centauri-systeem op zijn beurt weer een dubbelstersysteem met Proxima Centauri, en draaien deze beiden met een zeer lage snelheid om elkaar heen.