Duccio in een zin

Naast de werken van Duccio vindt men hier ook schilderijen van de Meester van Badia a Isola en van Ugolino di Nerio, beiden leerlingen van Duccio.

Duccio Vitali’s Italiaanse business-transformatiebedrijf, dat hij in 2012 oprichtte, introduceerde een nieuw model in het Europese bedrijfsleven dat zich richt op digitaal.

Daarnaast zijn er een aantal anonieme meesters die zeer dicht aanleunen bij de stijl van Duccio, zoals de Meester van Badia a Isola, de Meester van Città di Castello, de Monte Olivetti Meester, de Hoodhart Meester en de Vertine Meester.

Dat Duccio het zich kon veroorloven om zijn werk op een dergelijke manier te signeren, en daar waarschijnlijk ook expliciet de toestemming voor kreeg, getuigt van het aanzien dat hij genoten moet hebben in Siena.

De interactie tussen Maria en Christus is intiemer dan op Duccio's andere werken: Christus grijpt Zijn moeders hand vast, terwijl Maria haar wang tegen zijn hoofd vlijt.

De kunsthistorici zijn het erover eens dat de triptiek uit het atelier van Duccio afkomstig is, maar er bestaat verschil van mening over de eigenhandigheid van met name de kruisiging.

De kunsthistorici zijn het er wel over eens dat Duccio in zijn vroege periode sterk beïnvloed was door de Florentijnse schilder, en sommigen stellen nog altijd dat beide kunstenaars zouden hebben samengewerkt.

Duccio zal het op eigen kosten vergulden en alles doen wat zal bijdragen aan de schoonheid van het paneel.

Het centrale paneel van de polyptiek van het hospitaal van Santa Maria della Scala is waarschijnlijk van de hand van Duccio en kwam tot stand na de Maestà.

Het is een voorbeeld van de Sienese schilderkunst van het midden van de veertiende eeuw met nog enkele echo’s van de Duccio-traditie maar vooral in de stijl van de nieuwe modelschilders: Simone Martini en de gebroeders Lorenzetti.

Hij introduceert menselijkheid en emotie in zijn composities: een madonna van Duccio kijkt liefdevol naar haar kind, het wordt een portret van moeder en kind in de plaats van een portret van de Madonna en Christus.

Hoewel Duccio de Madonna van Cimabue als voorbeeld nam, heeft hij op allerlei manieren zijn eigen stempel op de voorstelling gedrukt.

Maar de jonge Duccio kon duidelijk kennis maken met de gotiek die aan de andere zijde van de Alpen in volle ontwikkeling was.

Pas in 1889 toonde de Oostenrijkse kunsthistoricus Franz Wickhoff aan dat Duccio de maker was, maar ook daarna zou het nog decennia duren voordat alle kunsthistorici overtuigd waren.

Vanwege de gelijkenis van dit werk met de stijl van Cimabue hebben de kunsthistorici lang gedacht dat Duccio een leerling van hem was, maar tegenwoordig is men van dat idee afgestapt.

Bij het licht der geweldige altaarkaarsen ontwaar ik tussen de gewelven de beroemde, diep kleurige fresco's van Cimabue en Duccio di Buoninsegna, die anders nauwelijks te onderscheiden zijn.

In zijn ontwerp was Michelangelo uitgegaan van het al door Di Duccio aangetaste marmerblok, hij voegde geen marmer toe.

Onder meer de miniaturen van de annunciatie, de kruisiging en de graflegging hebben een gelijkaardige compositie als de taferelen in de Maesta van Duccio, gemaakt in 1311 voor de Duomo van Siena Nu te bezichtigen in het museum van de Opera del Duomo.

Voor regisseur Duccio Tessari speelde ze liefst in 9 films, onder meer in de spaghettiwesterns "A Pistol for Ringo" en "The Return of Ringo".

Daarna dwong regisseur Duccio Tessari zijn stuntman een rol te spelen in zijn eerste film, de sandalenfilm Arrivano i titani (1962).