Duchamp in een zin

Deze tentoonstelling hangt pas sinds Kunsthal geniet internationale faam, Marcel Duchamp en Piet in het kader van de tentoonstelling Avant-gardes 7 schilderijen weg bij roof Kunsthal, Marcel Duchamp, Piet en Yves Klein.

Zijn broers Raymond Duchamp-Villon en Marcel Duchamp, alsmede Albert Gleizes, Frantisek Kupka, Jean Metzinger, Francis Picabia en Fernand Léger behoorden tot de groep.

Het had iets weg van Jean Gabin en van Jean-Pierre Castaldi, maar ’t was goed beschouwd pure Marcel Duchamp.

In vijf opeenvolgende tentoonstellingen blikt het M HKA terug op de carrière van de kunsthandelaar die Jules Schmalzigaug herontdekte, Panamarenko deed vliegen en musea de loef afstak met Marcel Duchamp.

Uitgezonderd Marcel Duchamp, die mocht ook zo wel gaan zitten, want hij was oud.

Minder bekend maar zeker noemenswaardig zijn ook de grafische ontwerpen die Duchamp op zijn naam heeft.

Tijdens een weekend in september horen Gordie en zijn vrienden Chris Chambers, Teddy Duchamp en Vern Tessio dat er een jongen vermist is, en mogelijk is overleden door een aanrijding met een trein.

Cattelans wc-pot verwijst naar de omgekeerde pisbak waarmee Marcel Duchamp de definitie van kunst in 1917 op zijn kop zette.

Dat de kunstwereld nog steeds de eer geeft aan Duchamp, kan volgens Paijmans ook te maken hebben met financiële belangen.

Een eeuw lang is gedacht dat Richard Mutt, de naam op het beroemde urinoir, een pseudoniem was van Marcel Duchamp.

Het was een dergelijk werk van de Franse dadaïst Marcel Duchamp (1887-1968) waarbij voor het eerst de benaming ‘mobile’ werd gebruikt.

Ingezonden brief van iemand die blijkbaar heel erg van kunsdt houdt, nog nooit van Marcel Duchamp gehoord heeft en niet weet dat je Jaume Plensa met een 'u' schrijft.

Journalist Theo Paijmans verdiepte zich in de geschiedenis, waarin een brief van Duchamp aan zijn zus van cruciale betekenis lijkt.

De miljardair wil er zijn collectie van de Franse avantgardekunstenaar Marcel Duchamp tentoonstellen.

Dit jaar is het honderd jaar geleden dat Marcel Duchamp een pispot signeerde en dat presenteerde als kunst.

Een reproductie van Marcel Duchamp van de Mona Lisa, oorspronkelijk een werk van Leonardo da Vinci, is op een veilig van Sotheby’s in Parijs verkocht voor 750 duizend dollar (ruim 631 duizend euro).

Het is autoreferentiële rommel die het net als de pispot van Duchamp puur van de museale context moet hebben.

Het is ‘de lege bladzijde’ in de kunstgeschiedenis: het structureel ontbreken van de erkenning van de joodse context in werken van grote kunstenaars als Barnett Newman, Duchamp en Malevich.

Ze is eigendom van de communistische partij, die ze ontving van Louis Aragon, die ze op zijn beurt cadeau had gekregen van Duchamp.

De pisbak van Marcel Duchamp was nog lachen, maar in de honderd jaar daarna is conceptual art verworden tot een fantasieloze herhaling van zetten door talentloze dilettanten, aangemoedigd door even stupide kunstcritici.