Duinenabdij

De "Bongart" (Boomgaard) werd omstreeks 1148 aan de Duinenabdij geschonken door Walter Cath, Reynfredus en Arkenbaldus en was het uithof dat het dichtst bij de abdij gelegen was.

De gebouwen bleken toen te bouwvallig en hij kreeg een nieuwe standplaats vanwege de stad in de vroegere Duinenabdij.

Deze situatie bleef enkele jaren bestaan, tot in 1686 abt Martinus Colle van de Brugse Duinenabdij een proces won tegen Arnoldus Terrasse.

In 1618 trad hij binnen in de Duinenabdij.

Op dat moment woonden er nog dertien monniken in de Duinenabdij van Ten Bogaerde.

Robrecht aan als abt van de Ten Duinenabdij.

De geschiedenis van de Duinenabdij gaat terug tot de 12de eeuw.

Wat onduidelijker is, is of het manuscript in de Ten Duinenabdij is geschreven, ik twijfel hieraan.

De straat ligt naast de voormalige Duinenabdij en de naam verwijst uiteraard naar de abdij.

Een deel van de boeken werd bewaard te Veurne, in een huis van de Duinenabdij.

Hij verblijft vaak in het Brugse refugehuis van de Duinenabdij, in de Snaggaartstraat.

In 1593 voerden de Geuzen opnieuw een aanval uit op de uithof Allaertshuizen te Wulpen en op de vervallen Duinenabdij zelf.

Op 1 oktober 1557 werd Antoon Wydoit de 34ste abt van de Duinenabdij.

Over kritiek op de kerk, Davidsfonds, Leuven, 1997 * (onder redactie van Adelbert DENAUX en Eric VANDEN BERGHE), De Duinenabdij en het Grootseminarie te Brugge.

Bibliografie * De Duinenabdij en het grootseminarie van te Brugge.

De naam 'Broersbank' verwijst naar de broeders van de Duinenabdij te Koksijde, die tegenover de zandbank lag.

De opzet bestaat erin om de geschonken collectie gedeeltelijk of volledig onderdak te bieden in de abdijhoeve " Ten Bogaerde " (een oud uithof van de Duinenabdij ) in het West-Vlaamse kunstenaarsoord Sint-Idesbald in Koksijde.

Hij was dus geen inwoner van de Duinenabdij toen hij op December 14 1606 door aartshertog Albrecht als abt werd aangesteld.

Op 14 augustus 1792, onder Oostenrijks bewind, de week nadat zijn oom, de abt van de Duinenabdij was begraven, werd Bernard, als opvolger van zijn andere oom, Karel Coutteau, tot baljuw of algemeen ontvanger van het Proosse beëdigd.