Duinkerkers

Maar ook verdienden de Duinkerkers geld door paspoorten te verkopen die de bezitter een vrijgeleide gaven als hij hun kaperschepen tegenkwam.

Op 19 april 1633 viel hij met zijn schip een eenheid Duinkerkers aan; hij nam zeven schepen maar sneuvelde toen het achtste geënterd werd.

Tromp was die winter weer zeer succesvol; zijn eskader nam vijf Duinkerkers.

De laatste die Duinkerkers liet executeren, schijnt Maarten Tromp geweest te zijn.

Dat jaar ging de strijd tegen de Duinkerkers verder, zonder veel resultaat.

De Duinkerkers deden mee aan de hieropvolgende Slag bij Duins maar hoewel de Spaanse vloot zelf bijna werd vernietigd, wisten de kapers grotendeels te ontkomen.

Een dertigtal Duinkerkers probeerde nog vergeefs uit te breken; in oktober gaf de stad zich over.

In oktober nam hij twee Duinkerkers en in januari 1641 nog een fregat.

Vanaf 1631 kon de vloot van de Republiek, met twee dozijn schepen meestal kleiner in omvang dan de Duinkerkers, alleen maar wat patrouilles ("kruistochten", men kruiste over de zee) uitvoeren om zo nu en dan een kaper te onderscheppen.

De kapiteins van de Republiek ontdoken daarom het bevel door Duinkerkers met een boot bij vloed op een van de zeer vele zandbanken voor de Vlaamse kust af te zetten.

Desalniettemin viel ieder jaar zo'n 3% van de handelsvloot in handen van de Duinkerkers, wat de winstgevendheid ernstig dreigde aan te tasten.

Die zomer en de volgende winter voerde hij twee weinig succesvolle campagnes tegen de Duinkerkers.

Tijdens een wilde achtervolgingsjacht bij stormachtig weer probeerden de Duinkerkers De With met plotse koersveranderingen af te schudden.