Duintjer in een zin

Levensloop Duintjer werd in 1908 in Veendam geboren als zoon van de directeur van een aardappelzetmeelfabriek aldaar, Engbert Jurjen Duintjer en van Jetske Franciska Ottema.

Luister naar klokkenluider Frits Veerman en zijn beweegredenen, filosoof Otto Duintjer op zoek naar spiritualiteit of schrijver Hafid Bouazza over de multiculturele samenleving.

Duintjer daarentegen stond onbevangen tegenover de heersende opvattingen en soleerde tussen de stromingen door, sterke punten oppakkend die hij voor zijn ontwerpen zou gebruiken, zwakke punten verwerpend.

Het landgoed is nog steeds particulier bezit van de familie Duintjer en is ondergebracht in een zogenaamde transparante landgoed BV.

Vanaf 1968 werkte het bureau onder de naam Duintjer Istha Kramer Van Willigen.

Hiermee is het voormalige ABN-Amro-gebouw nog lang geen definitief monument, en de Nederlandsche Bank op het Frederiksplein al helemaal niet, maar het legt de vinger wel op de zere plek: de gebouwen van Duintjer zijn misschien wel monumentwaardig.

Toen Kruijswijk een werk van de Hoogezandster kunstenares Wiea Duintjer zag, wist ze meteen: zoiets moet het worden.

De essays (een kort stuk van Evert Duintjer Tebbens en een langer van Jan Snijder) zijn in het Engels vertaald en in kleiner lettertype afgedrukt in de marge van de Nederlandse tekst.

Na hun lezingen zullen zij onder leiding van dr. Jan Bor, tevens inleider en dagvoorzitter, discussiëren met elkaar en met de forumleden prof. dr. Andries van Dantzig en prof. dr. Otto Duintjer.

Otto Duintjer begint met hedendaagse vriend- en vijandbeelden tussen 'Oost' en 'West' over en weer.

Er werden speciale generatoren voor kleine auto's ontwikkeld, en een producent als Duintjer maakte een kleine generator die niet achterop de auto werd geplaatst, maar die voor de radiateur zat.

Er ligt al een goed plan uit 1998 (van architectenbureau Duintjer) voor uitbreiding met een extra nieuwe zaal klaar.

Duintjer was een functionalist op het gebied van de planorganisatie binnen zijn gebouwen.

Zijn promotor was prof.dr. O.D. Duintjer.

Daarom besloten Provinciale Staten in juni 2002 tot renovatie van het provinciehuis met behoud van de karakteristieke architectuur van Duintjer.

Eerder was men in gesprek met architect Duintjer, maar om onbekende redenen werd deze samenwerking beëindigd.

Na de voltooiing van het Stationsgebouw Schiphol is Duintjer nog een tijdlang betrokken geweest bij de ontwikkeling van Schiphol.

Steven Duintjer woonde elke zomer met zijn vrouw in dat zomerhuisje aan de rand van Rolde.