Duisterheid in een zin

De dichters die het meest vertellen over de herinneringen aan de oorlog en het regime zijn echter hermetisten Hermetisme betekent in de literatuur het gewild nastreven van duisterheid.

Ichikawas films zijn gekenmerkt door een zekere duisterheid en somberheid met menselijke trekjes.

Koezmin kritiseerde de 'valkuilen van onbegrijpelijkheid en kosmische duisterheid' en spoorde hij schrijvers aan tot 'logica van voorstelling, constructie, syntaxis (.

Als kind werd ze gepest, voelde ze zich onzichtbaar, al op jonge leeftijd werd ze aangetrokken tot buitenbeentjes en duisterheid.

Dat boek is later heruitgegeven door een humanistische auteur, maar die liet de passages over de duisterheid in menselijke drijfveren eruit.

Lichtshowtjes doen geen afbreuk aan de duisterheid van deze novembernacht.

Eenzelfde energie, eenzelfde hypnotiserende kracht, eenzelfde minimalistische duisterheid.

De oorzaak van deze misvattingen is niet gelegen in de eventuele complexiteit of duisterheid van zijn werk, aangezien de man buitengewoon helder schreef.

En duisterheid spreekt bijna altijd in het voordeel van poëzie, want wie er niets van begrijpt, zal dat meestal aan zijn eigen onvermogen wijten.

Duisterheid mag daarin dan ook niet te snel worden weggezet als een pekelzonde van onverhoeds conventionalisme.

Begroeting aan God die de Schepper van de drie kwaliteiten van geest is, die de ego en trotse duisterheid van de geest produceert en vrede en kennis.

Die fröhliche WissenschaftJenseits von Gut und BöseZur Genealogie der Moral: deze boeken hebben mijn stijlgevoel zoo gerevolutionneerd, dat ik voorgoed een afkeer heb gekregen van alle principieele populariteit en alle principieele duisterheid.

Wel stond het van zijn ruiter beroofde paard vóór hem, maar Perrol kon hij niet zien: de zwarte rusting verloor zich in de duisterheid, die den dijk overdekte!

Het bezwaar van de tekst, die eigenlijk een too well-made play is, schuilt in de aanvankelijke duisterheid der motieven van de ondervrager.

De duisterheid van Herakleitos is een gevolg van deze dialectiek.

Cornelis Verhoeven schrijft echter dat deze duisterheid een bijzonder en positief effect geeft.

Deze duisterheid is vaak gehekeld, maar er waren volgens alchemisten goede redenen voor zulk taalgebruik.

In het vierde nummer van 1909 pleitte Michail Koezmin al voor logische eenvoud en klaarheid en zette zich af tegen gekunsteldheid en duisterheid in de werken van Russische symbolisten.