Dumouriez in een zin

Coburg was een weifelend leider en hij had gehoopt dat hij de oorlog kon beëindigen door diplomatie met Dumouriez.

De door Dumouriez gereorganiseerde troepen konden het verlies aan politiek belang nog enkele jaren overleven, maar in 1772 was het voorbij.

De Franse commandant eiste in opdracht van generaal Dumouriez een vrije doortocht over de Schelde naar Antwerpen.

Dumouriez liet er een sterk garnizoen achter dat een poedermagazijn inrichtte tegen het lokaal van ‘den edelen kruisboog het Sint-Joris-Serment’.

Francisco de Miranda werd, evenals Dumouriez, een maand na het beleg opgepakt op verdenking van samenzwering tegen de revolutie, maar wist zichzelf vrij te pleiten.

Op 29 maart eiste een Staatse officier de vesting op in naam van Oranje, terwijl Dumouriez in een brief Flers beval de stad te ontruimen.

Zijn weigering om met Dumouriez over te lopen naar het geallieerde kamp werd beloond met een promotie tot brigadegeneraal.

Maar de patriotten Kellerman en Dumouriez leidden het Franse leger tijdig naar de Champagne, waar Braunschweig zijn troepen had gelegerd.

Terwijl in Parijs voorbereidingen trof voor en schrikbewind (La Terreur), hield Charles Francois Dumouriez het voor gezien en keerde terug naar Parijs.

Door een grote artillerieaanval van de Fransen, gevolgd door een kleine infanterieaanval lukte het Kellermann en Dumouriez om de Pruisen van een echte slag af te doen zien.

Dumouriez trok meteen op naar Tienen waar een korps van 3000 vrijwilligers en 5000 Oostenrijkse soldaten de stad en de omgeving tegen zijn leger moesten verdedigen.

Generaal Dumouriez De Slag bij Jemappes, op November 6 1792 was een veldslag bij Jemappes in de huidige Belgische provincie Henegouwen tussen een Oostenrijks leger en Franse revolutionaire troepen.

Generaal Dumouriez had verklaard dat het om een vriendschappelijke bezetting ging, die aan de Nederlanders moest toelaten hun onafhankelijkheid te verwerven.

Na het verraad van Dumouriez was het gedaan met de grootste partij, de girondijnen.

Brissot werd aangevallen door Robespierre vanwege zijn steun aan Dumouriez; hij werd door Marat beschuldigd een politiespion te zijn geweest.

Generaal Dumouriez spoort de Franse troepen aan.

Generaal Dumouriez werd opgedragen de Nederlanden binnen te vallen.

Het verraad van Dumouriez was een klap in zijn gezicht.

In het noordelijk deel van dit strijdtoneel dwarsboomde Coburg Dumouriez' ambities met een reeks overwinningen die de Fransen geheel uit de Oostenrijkse Nederlanden verdreef.

Op 18 augustus benoemde hij Dumouriez als bevelhebber van het leger.