Durandus

Neale en Webb schrijven hun werk als aanklacht tegen deze problematische praktijken en gebruiken Durandus’ Rationale om hun argumenten kracht bij te zetten, omdat ze Durandus zien als de spilfiguur van het veertiende-eeuwse symbolisme.

Architectuur als betekenisdrager (in tekst) en als liturgische handboek (Durandus) wordt getransformeerd naar een ontwerphandleiding waarbij de betekenis muurvast is, gegarandeerd in de vorm (Neale en Webb).

Bij Durandus vormt tekst de onderhandelaar tussen objecten en het gebouw enerzijds en tussen de religieuze context anderzijds.

Deze aspecten waren voor Durandus totaal onbelangrijk.

In deze context schreef Durandus in de dertiende eeuw (1280) zijn Rationale.

Volgens Durandus moet de kerkelijke architectuur noodzakelijk symbolisch zijn.

De vragen die in de Durandusvertaling worden behandeld zijn anders dan die bij Durandus zelf.