Durkheim

Durkheim Eén van de oorzaken van afwijkend gedrag was volgens Durkheim de verandering in solidariteit naarmate de samenleving complexer wordt.

Bovendien, indien collectieve feestdagen moeten bijdragen aan sociale cohesie (naar het woord van Durkheim), dan lukt het allang niet meer om die als politiek besluit af te kondigen.

Socioloog Durkheim beschreef dat in 1897 al in zijn boek 'Le suicide, étude de sociologie'.

Dit zou volgens Durkheim leiden tot gevoelens van buitensluiten en doelloosheid.

Durkheim meent namelijk dat voor het begrijpen van het verschijnsel godsdienst in de meest ontwikkelde samenlevingen, eerst een uitgebreide studie van de religieuze instellingen en gebruiken in primitieve samenlevingen nodig is.

In tegenstelling tot de anderen, kwam voor Durkheim de vergelijkende methode overeen met de statistische methode.

Omdat sociale feiten dwang uitoefenen op individuen, omschrijft Durkheim sociale feiten als wijzen van handelen, denken en voelen die uitwendig zijn aan het individu en een dwingende macht op hem uitoefenen.

Sociale feiten dienen volgens Durkheim bijgevolg altijd verklaard te worden vanuit andere sociale feiten, en niet vanuit individuele gedragingen.

Zijn Franse collega Emile Durkheim betoogde juist dat economische en technologische vooruitgang religie verdrongen.

U bent kennelijk geen psycholoog of anders-sociaal wetenschapper, anders zoudt u deze naieve bewering niet maken en bekend zijn met Durkheim.

De Franse socioloog Emile Durkheim (1858-1917) was de eerste die een verband legde tussen echtscheiding en minder sociale cohesie.

En hij voegt er relativerend aan toe: 'Als je Durkheim kent, weet je dat elke normale maatschappij misdadigers kent.

Met zijn tijdgenoten Max Weber en Emile Durkheim wordt Georg Simmel (Berlijn 1858 - Strasbourg 1918) tot de grondleggers van de sociologie gerekend.

Niet alleen ­Emile Durkheim kwam tot die vaststelling.

De Beus verwees instemmend naar Emile Durkheim, die in zijn befaamde studie een vergelijkbare logica hanteert als Ter Braak: ‘Omdat de welvaart is toegenomen zijn de begeerten opgewekt.

Volgens Emile Durkheim was rouw geen individueel verdriet maar een sociale norm, ‘een door de gemeenschap opgelegde plicht’.

Dat men in Frankrijk zorgvuldiger omspringt met hun grote zoon Durkheim dan wij met, zeg, onze grote liberaal Treub zal niet verbazen.

Zoals de socioloog Emile Durkheim al vaststelde: getrouwde mannen gedragen zich over het algemeen meer gedisciplineerd.

Een belangrijke functie van de godsdienst bestaat volgens Durkheim in het bevorderen van de sociale cohesie.

Aan Ratzel herinnert het organicistisch perspectief op de relaties tussen mens en omringend milieu en aan Durkheim de grote aandacht voor de organisatie van de bestaanswijze van de menselijke groep.