Dwarsschip

In de 16e eeuw werden de zuidelijke voorbouw van het westelijke dwarsschip, het zogenaamde Paradies, en het zuidelijk front van het oostelijke dwarsschip gerestyled, uitgebreid en met sculpturen gedecoreerd.

Andere woorden voor transept zijn kruisbeuk, kruisbalk of dwarsschip.

Het middenschip en dwarsschip van de Notre-Dame van Doornik dateren uit de twaalfde eeuw en zijn uitgewerkt in romaanse stijl.

Aan de noordzijde, parallel aan het koor en met één hoek tegen het dwarsschip aan, bevindt zich de Lady Chapel, een kapel in decoratieve stijl, gebouwd in 1321-1349 door de monnik en architect Alan van Walsingham.

De kerk is opgebouwd als driebeukige basilicale kerk met een verhoogd dwarsschip, opgesteld als een t-plattegrond.

De kerk mat inclusief toren buitenwerks ongeveer 42 bij 11 meter met een dwarsschip van ongeveer 27 bij 11 meter.

De rijksdienst dateert de bouw van het dwarsschip eveneens in de 15e eeuw, maar het koor in de 16e eeuw en het oostelijk gedeelte van het schip rond 1500.

De sacristie aan het zuidelijke einde van het dwarsschip is een restant van het kloostergebouw.

De vroegste stenen bouwwerken bestonden uit een gepilaarde basiliek met een dwarsschip en rechthoekig koor, geflankeerd door twee kapellen.

Enkele delen van de oude dom werden opnieuw gebruikt; daaronder bevond zich het westelijk deel, delen van het westelijke dwarsschip en muurdelen van het zuidelijke zijschip.

Het dwarsschip steekt duidelijk buiten de breedte van de kerk uit.

Het gebouw is eenbeukig en telt vier traveeën en een dwarsschip met vierkante traveeën.

Het schip van de kerk is 104 meter lang en 42 meter breed, het dwarsschip is 68,5 meter.

Hij leidde er waarschijnlijk de voltooiing van het zuidelijke dwarsschip.

In het rechter dwarsschip bevindt zich uit de bouwperiode het Antoniusaltaar met een beeld van Ferdinand Stuflesser.

Men is niet begonnen aan het dwarsschip, vermoedelijk vanwege geldgebrek.

Overigens dateren de steentjes uit ca. 1460, toen de oorspronkelijke tombe, die in het romaanse dwarsschip stond opgesteld, moest wijken voor de gotische nieuwbouw.

Sinds deze restauratie heeft de kerk een zeer breed dwarsschip.

Tegen het noordelijke dwarsschip is het kloostergebouw aangebouwd.

Toen de bouw tot stilstand kwam, waren het schip en dwarsschip (nog) niet in steen overwelfd maar slechts toegerust met een houten plafond, dat op de tekening van Saenredam te zien is (zie afbeelding).