Dweepten

En in de jaren vijftig dweepten mensen massaal met Norman Vincent Peale.

Niet lang geleden dweepten ze met allerlei goden.

U schrijft in uw boek hoe veel linkse intellectuelen in de jaren 70 volop met Mao dweepten.

Veel van die 'wappies' dweepten al langer met president Poetin.

Wat hem helemaal tot een interessant personage maakte was dat zijn flamboyante, dandy achtige ijdeltuiterij, openheid over zijn homoseksualiteit (en zijn darkroom escapades) en bekakte accent voor de "tokkies" die met hem dweepten geen enkel probleem was.

Mensen dweepten met zijn ideeën.

Vroeger dweepten die plots met Osho of een of andere massa-suïcide-sekte.

Ook toen onderkenden de zittende politici het gevaar niet en dweepten zelfs met Hitler (o.a. Chamberlain).

Vroeger dweepten politici nog met het volk dat Nederlanders zo tolerant waren.

Op festival IDFA draaien twee filmportretten over omstreden filmmakers die dweepten met de nazi’s.

Er zitten zelfs nu ook nog rode hysterici in het parlementair halfrond die in illo tempore dweepten met slachters als Lenin, Stalin, Mao en zelfs Kim Il Jung, van RAL tot AMADA en PVDA.

Jongeren die dweepten met IS, bewonderden hem.

De Stones dweepten met de blues van John Lee Hooker, Muddy Waters en Willie Dixon en met het rauwe geluid dat van hun platen kwam.

Maar in dat jaar werd hij met een maagzweer opgenomen in het ziekenhuis en daar las hij alles waar zijn linkse vrienden mee dweepten, van Marcuse tot Lucien Goldmann.

Terwijl vorige generaties in Vlaanderen dweepten met onze expressionisten en bijvoorbeeld flink wat duiten ophoestten voor werk van Permeke, blijkt zijn werk nu veel minder verkoopbaar.

Voor Burckhardt en de anderen die dweepten met de Italiaanse Renaissance was het realisme in de oude Nederlanden eerder een ruwe aanzet tot verandering die echter niet doorzette.