Dzjoengaren in een zin

Batur was ook meestal bereid geweest tot een vorm van een compromis, waar beide partijen ( Russen en Dzjoengaren) belasting konden heffen bij Siberische stammen en de Dzjoengaren handel konden drijven in Siberische grenssteden.

Achtereenvolgende Russische regeringen hadden zich zowel in de verhoudingen tussen de Dzjoengaren en de Qing-dynastie als in de onderlinge twisten van de Dzjoengaren altijd neutraal opgesteld.

Daarbij werd het aloude motief gebruikt, dat de inwoners van deze gebieden belastingplichtig aan de Dzjoengaren waren geweest en die gebieden dus aan hem behoorden.

Dawaci was geboren in de hoogste aristocratie van de Dzjoengaren.

De Dzjoengaren brachten echter niet - zoals zij aan de abten beloofd hadden - Kälsang Gyatso mee.

Dit ging gepaard met een massamoord, waardoor ongeveer zeventig procent van de Dzjoengaren omkwam.

Dzjoengaren zouden belastingvrij konden handelen in heel Rusland.

Er volgde een massamoord op de Dzjoengaren, waarbij de meesten van hen het leven lieten.

Er waren grote groepen Dzjoengaren die zich hadden overgegeven.

Het gebied van de Dzjoengaren werd opnieuw bevolkt door nieuwe kolonisten die zich met staatssteun daar konden vestigen.

Het resultaat was, dat de Kirgiezen nu aan zowel de Dzjoengaren als de Russen belasting dienden te betalen.

In retrospectief concluderen de meeste historici dat de finale klap aan het rijk van de Dzjoengaren natuurlijk werd uitgedeeld door de legers van Qianlong.

Kangxi besloot op dat moment om in te grijpen en de Chinese legermacht verdreef daarop de Dzjoengaren uit Tibet en Lhasa.

Later in het jaar 1717 vielen de Dzjoengaren Tibet en Lhasa binnen, doodden Lhabzang Khan en namen de macht tijdelijk over, tot een Chinees leger hen weer verdreef.

Na de bezetting van Tibet creëerden de Dzjoengaren daar een regime met trekken van een terreurbewind.

Na de finale nederlaag van de Dzjoengaren werd in het noorden van Sinkiang tot 1757 een massamoord op het resterende deel van het volk uitgevoerd.

Na de inval van de Dzjoengaren in Tibet nam hij in bepalende mate deel aan de organisatie van de Tibetaanse verdedigingslinies en verder aan de verdediging van de stad Lhasa.

Op die wijze zou de strijd tegen de Dzjoengaren op twee fronten kunnen plaatsvinden.

Vele Kazachse groepen zochten dan ook nu toenadering tot de Dzjoengaren.

Zo gauw de Dzjoengaren vernamen, dat Amursana deel uitmaakte van dit leger was er sprake van massale desertie uit het leger van Dawaci.