Echolocatie

Vleermuizen gebruiken echolocatie.

Die botsingen geven korte, luide geluidspulsen met een breed spectrum van ultrasone frequenties, ideaal voor echolocatie.

In het troebele water van de Noordzee is echolocatie een belangrijk instrument om prooien te vinden.

De Capella 2 gebruikt namelijk echolocatie, een techniek die vleermuizen en dolfijnen gebruiken om hun weg te vinden, in de plaats van ogen om naar de aarde te ‘kijken’.

Een beter beeld voor de waarneming met echolocatie zou zijn een persoon die in het donker loopt met een sterke zaklantaarn.

Hem werd echolocatie aangeleerd door Daniel Kish.

Niet alle vleermuizen maken uitgebreid gebruik van echolocatie voor het detecteren van prooien.

Niemand bijt, vlagt, sist of bepaalt zijn positie met echolocatie.

Ondertussen werkt Uber ook nog aan een nieuwe technologie waarbij door echolocatie wordt geverifieerd dat je in de juiste auto zit.

Voordat die conclusie getrokken werd, bestudeerden enkele wetenschappers een groep tuimelaars in de Bahama’s terwijl ze met behulp van echolocatie naar prooien zochten op de zeebodem.

De onderzoekers hebben met drie blinden die de kunst van echolocatie verstaan in een lab alles gemeten wat er te meten valt.

Ik hoop in dat geval dat haar echolocatie nog werkt.

Ze maken daarbij gebruik van sonar of echolocatie.

Verder maken dolfijnen piep- en klikgeluiden, onder meer voor echolocatie.

Net zoals een vleermuis 'zien' ze via echolocatie.

Veel vleermuizen maken gebruik van echolocatie om zich in het donker te oriënteren en om te bepalen waar een prooi zich bevindt.

Vleermuizen brengen ultrasoon geluid voort waarmee ze zich in het donker kunnen oriënteren (met behulp van echolocatie) en zodoende ook hun prooi kunnen vangen.

De prooidieren worden opgespoord door middel van echolocatie.

Sommige blinde mensen gebruiken ook echolocatie.

Vleermuizen gebruiken hun gehoor voor echolocatie.