Edict

Deze zijn naderhand gecodeerd als Pillar Edict (PE), Rock Edict (RE), Separate Rock Edict (SRE) Ook wel Kalinga-edicten genoemd, omdat tot de vondst in Sannati gedacht werd dat deze alleen in Kalinga te vinden waren.

Omdat de magistraten dit edict weigerden te registreren, moest de koning als hoofd van de justitie op 7 december in Versailles zelf het edict afdwingen ("lit de justice").

Uiteindelijk lukte het de Fransen om vrede te brengen door middel van een edict, dat bekend staat als het Edict van Fontainebleau.

Dit "praetorisch edict" was een edictum perpetuum (eeuwig edict), wat betekent dat de praetor eraan gebonden was gedurende zijn ambtstermijn.

Het praetorisch edict was een voortdurend edict, een edictum perpetuum, wat betekent dat de praetor eraan gebonden was gedurende zijn ambtstermijn.

Edict van Hatt-i Sherif uit 1839 (Het Ottomaanse Rijk werd eeuwenlang gekenmerkt door een systeem van multiculturalisme op basis van religie.

Het edict van 1492 (Isabella en Ferdinand) kwam niet uit de lucht vallen.

Als gevolg van de gehele beheersing van China en van met name de zuidelijke kustprovincies vaardigde Kangxi in 1684 een nieuw edict uit waarin hij het bestaande verbod op scheepvaart uit en met het buitenland ophief en opriep tot handel.

Als gevolg van de weigering van de christenen om te offeren aan de oude goden vaardigde keizer Diocletianus een edict uit met maatregelen om de christenen het bestaan onmogelijk te maken.

Bij latere vondsten van Edict 1 in 1915 werd ook de naam van Asoka aangetroffen.

De dubbele hoedanigheid waarin Karel het edict had uitgevaardigd (als koning en als landsheer van de Nederlanden), was de reden voor de aanduiding Pragmatieke Sanctie.

De Parijse parlementariërs werden aangehouden en verbannen, hun ambten, die tot dan toe hun verkoopbaar eigendom waren, werden aangeslagen door de staat (edict van april 1771).

De Vrede van Praag van 1635 maakte een eind aan de werking van het restitutie-edict.

Dit edict ging in op 29 augustus 1797 en hiermee kwam het aantal oejezden op twaalf.

Een edict van 6 mei 1495 bracht het wedde van de kanselier terug tot duizend pond.

Een manichese uitverkorene werd in 692 aan het Chinese hof ontvangen en in 732 werd een keizerlijk edict uitgevaardigd, dat aan buitenlanders toestemming gaf om de religie in China te belijden.

Een op 1 juni 1535 uitgevaardigd edict stelde de anabaptisten de facto buiten de wet, door ieder die hun leer aanhing met de dood te straffen.

Een volgende poging om het parlement te overtuigen om een edict te registreren over het aantrekken van een lening van 120 miljoen livre zorgde opnieuw voor hevig verzet.

Enkele maanden later herhaalde Theodosius dit edict en richtte het nu speciaal op Egypte.

Het edict bevatte verder maatregelen tegen het bouwen van privévestingen.