Eerstegeneratiestudenten in een zin

Dat de verhalen van de ouders en eerstegeneratiestudenten die in armoede leven of hebben geleefd meestal achter gesloten deuren blijven, ook voor de media, is niet voor niets.

Over eerstegeneratiestudenten weten we dankzij recent onderzoek dat zij hun tijd op de hogeschool of universiteit over het algemeen als moeilijker ervaren, zegt Jana Vietze, universitair docent Jeugd en Gezin aan de Erasmus Universiteit.

Vlak voordat ze naar de universiteit ging sloot ze zich aan bij de Giving Back Students Community, een vereniging die eerstegeneratiestudenten begeleidt in hun loopbaan.

Dat heeft, wrang genoeg, ook voordelen: eerstegeneratiestudenten hebben doorzettingsvermogen, zag Van de Korput, en „een sterke intrinsieke motivatie.

Die faalangst is een gevoel dat veel eerstegeneratiestudenten zullen herkennen, zegt Jeanet van de Korput, senior onderzoeker aan Hogeschool Windesheim.

Eerstegeneratiestudenten hebben vaak het gevoel dat ze in twee werelden leven.

Zij publiceerde deze maand een onderzoek naar eerstegeneratiestudenten waarvoor ze twintig diepte-interviews afnam.

Daarnaast organiseerde Selda de Grand Iftar – een evenement waarbij eerstegeneratiestudenten in contact kunnen komen met andere studenten en hun netwerk op de universiteit kunnen uitbreiden.

Je ziet dat veel klasgenoten hun weg snel weten te vinden, maar voor eerstegeneratiestudenten is dit niet per se zo.

Selda zet zich in voor studenten met een migratieachtergrond en eerstegeneratiestudenten op de Erasmus Universiteit.

Als eerste hogeschool van Nederland biedt de HvA een introductieprogramma voor ‘eerstegeneratiestudenten’.

Schrijfster Renate Dorrestein helpt 'eerstegeneratiestudenten' tijdens een workshop op de Vrije Universiteit.

Daar komt nog bij dat veel studenten van na de oorlog 'eerstegeneratiestudenten' zijn, voor wie het Corps toch nog altijd te traditioneel en elitair is.