Egodocumenten

Beide egodocumenten zijn samengevoegd in het recent verschenen boek Amstel 278. Een noodlottige vriendschap in oorlogstijd (Thomas Rap) van Tom Rooduijn.

Dekker is als historicus gespecialiseerd in egodocumenten: dagboeken en memoires.

Hij maakte al eens een inventaris van Nederlandse egodocumenten tot 1918.

In je boek laat je de gewone frontsoldaat spreken door te citeren uit hun brieven en egodocumenten.

Werken van Delftse tijdgenoten worden getoond naast Delfts aardewerk, Delftse tapijten, archivalia en egodocumenten.

Dat heeft enerzijds met Nederland te maken, anderzijds met Van Gessels beperkende keuze voor egodocumenten.

Een tweede aspect is dat ik graag bezig ben met persoonlijke herinneringen (egodocumenten) als bronnen.

Dit werd – indien aanwezig en gevonden – aangevuld met archivalia, brieven en egodocumenten.

Met Arianne Baggerman redigeerde hij de bundel Egodocumenten: nieuwe wegen en benaderingen (Aksant, 2005, ook themanummer van het Tijdschrift voor Sociale en Economische Geschiedenis).

Haar archiefonderzoek in diverse buitenlandse archieven evenals de hernieuwde lectuur van historische romans en egodocumenten wijzen inderdaad op de plannen voor een Europees collectief veiligheidssysteem.

Onderzoek egodocumenten, schrijven en gender.

Begin in je eigen kring, interview familieleden en vraag naar officiële - en egodocumenten, trouwboekjes en dagboeken.

Het gaat om egodocumenten (brieven, dagboeken, gedichten en herinneringen), officiële documenten en voorwerpen uit het dagelijks leven in de Scheveningse gevangenis, waar tijdens de veel verzetsstrijders gevangen zaten.

Dan ga je dat dus toetsen met alles wat je in het werk, egodocumenten en opmerkingen van anderen hebt gevonden.

Het was de tijd van Provo en Cuba, de fictie legde het af tegen reportages, pamfletten en egodocumenten.

De mooiste egodocumenten staan op zichzelf, zoals dichtbundels en romans dat doen.

In de autobiografische roman die deze maand verscheen en die ik – hoezo wars van egodocumenten – las, citeert dochter Linn Ullmann uit het contract dat haar ouders samen opstelden om hun scheiding te realiseren.

Uit deze egodocumenten sprak een onbedwingbare passie om de dagelijkse chaos aan indrukken, opgedaan in leven en literatuur, te bedwingen door ze op een ordentelijke wijze vast te leggen op papier.

Vanaf de jaren zeventig verscheen bovendien een enorme reeks boeken van Lyn MacDonald, die op basis van egodocumenten en interviews met veteranen de gehele oorlog beschreef vanuit het perspectief van de loopgraven.

In het tweede deel citeert hij voortdurend dagboeken en andere egodocumenten, die voor de oorlogsperiode de bekende feiten concreet maken en nuanceren.