Ehrman in een zin

Ehrman stelt dat de tekst, hoewel niet oorspronkelijk, wel een traditie uit de eerste eeuw weergeeft.

Hij wijst erop dat Bart Ehrman en andere Bijbelonderzoekers hebben aangetoond dat de meeste boeken in het Nieuwe Testament vervalsingen zijn.

De Amerikaanse hoogleraar godsdienstwetenschappen Bart D. Ehrman laat er in zien hoe dat christendom in de eerste vier eeuwen van onze jaartelling kon gaan domineren.

De auteur Bart Ehrman is hoogleraar Nieuwe Testament in de Verenigde Staten, en een specialist op het gebied van het vroege christendom.

Met zulke redeneringen betoogt Ehrman: hoewel uitzonderlijk, was de triomf van het christendom ook zo bijzonder niet.

Na hem zou het geloof onstuitbaar groeien, niet zozeer door massale bekeringen, aldus Ehrman, maar in een langdurig proces van één-op-één gesprekken en contacten, via de netwerken waarin gewone mensen verkeerden.

Volgens Ehrman gebeurt er dit: ook al was de asclepiaan ogenschijnlijk even succesvol als de christen, het paganisme is toch vijftig aanhangers kwijt, het christendom heeft er vijftig bij gekregen.

Ehrman vraagt zich dan ook af: hoe is dit wonderbaarlijke succes te verklaren?

Heden is Ehrman co-redacteur van de boekenreeks New Testament Tools, Studies, and Documents ( E. J. Brill ), co-hoofdredacteur bij het tijdschrift Vigiliae Christianae en maakt deel uit van nog enkele andere tijdschrift- en monografieredacties.

Bart Ehrman merkte op dat het hameren op de authenticiteit in de brief zelf, en het sterke veroordelen van vervalsing aan het begin van de brief, een typische slimmigheid is, die je meestal juist aantreft in vervalste documenten.

In The Orthodox Corruption of Scripture (1996) stelt Ehrman dat er een nauw verband bestaat tussen de sociologische geschiedenis van het vroege christendom en de totstandkoming van het Nieuwe Testament als tekstuele traditie.