Eindklankverscherping

Als gevolg van eindklankverscherping ondergaat de vorm in het enkelvoud de verandering die ervoor zorgt dat /wɑnd/, "muur" in het enkelvoud exact hetzelfde klinkt als /wɑnt/, "handschoen".

Daarnaast had het Gotisch al vroeg, en onafhankelijk van de andere Germaanse talen, eindklankverscherping ontwikkeld.

Auslautverhärtung ( Duits ), final devoicing ( Engels ), finale verscherping ofwel eindklankverscherping is in de fonologie het verschijnsel dat stemhebbende medeklinkers aan het einde van een woord stemloos worden.

Het IJslands heeft weliswaar een overgang van stemhebbende in stemloze plofklanken, maar dit treedt op in alle posities in het woord en is dus geen eindklankverscherping.

In de loop van de twee voorgaande eeuwen hadden typisch Middelnederlandse klankontwikkelingen (zoals eindklankverscherping ofwel de verdoffing van uitgangen, assimilatie en reductie ) zich langs de afnemende Hoogduitse invloeden doorgezet.

Russisch In het Russisch heeft het optreden van eindklankverscherping in sommige gevallen tot fonemische neutralisatie geleid.

Slavische talen Eindklankverscherping komt algemeen voor onder de Slavische talen.

Voorbeelden In het Nederlands zijn de eindklanken van de woorden goed en nood, die in hun oppervlaktevorm als gevolg van eindklankverscherping hetzelfde klinken als de eindklanken in hout en fout.

Germaanse talen Eindklankverscherping komt vooral voor onder de West-Germaanse talen van het vasteland.

Met name het correct spellen van het voltooid deelwoord gaat bij deze werkwoorden heel vaak mis, doordat opnieuw als gevolg van eindklankverscherping de onderliggende /d/ in de coda in de gesproken taal altijd als een /t/ klinkt.