Einsteincondensatie

De ontdekking van bose-einsteincondensatie in lithium, natrium en rubidium is beschreven in het historisch overzicht.

Deze situatie waarbij een macroscopisch aantal van de deeltjes zich in dezelfde kwantumtoestand bevindt noemt men bose-einsteincondensatie.

Meer dan 60 jaar nadat London de overgang naar supervloeibare fase in vloeibaar helium karakteriseerde als bose-einsteincondensatie is men er dus in geslaagd een echt bose-einsteincondensaat in heliumgas te creëren.

Wanneer echter twee fermionische atomen zich aan elkaar binden, ofwel als een molecuul ofwel als een Cooper-paar, hebben we wél met bosonen te maken en kan er dus bose-einsteincondensatie optreden.

Bose-Einsteincondensatie In de statistische thermodynamica (ook wel statistische mechanica genoemd), worden de fysische eigenschappen van stoffen berekend als een gewogen gemiddelde.

Fritz London was de eerste die er op wees dat deze overgang als Bose-Einsteincondensatie gekarakteriseerd kan worden.

Dit geeft ineens ook de verklaring van de naam Bose-Einsteincondensatie.