Elektronenkanon in een zin

Tussen elektronenkanon en fosforscherm heerst een equipotentiaalruimte doordat het scherm op dezelfde potentiaal wordt gebracht als het laatste plaatje van het elektronenkanon.

Als de afstand tussen elektronenkanon en werkstuk zeer klein gehouden kan worden, is het overigens ook mogelijk met een elektronenbundel te lassen in een beperkt vacuüm of zelfs zonder vacuüm.

Bij elektronenemissie, zoals in een elektronenkanon, heeft de elektronenemitter (de kathode) een negatieve potentiaal ten opzichte van zijn omgeving.

Elk elektronenkanon kan alleen puntjes op het scherm raken voor de eigen kleur, doordat de drie stralen onder een andere hoek door dezelfde gaatjes van het raster gaan.

Om praktische redenen staat het elektronenkanon vast opgesteld en is het werkstuk bevestigd op een tafel of aan een robot-arm zodat het tijdens het lassen gemanipuleerd kan worden.

Ik moest bij dit artikel meteen denken aan een crt scherm en zijn elektronenkanon.

Het elektronenkanon schiet een bundel elektrisch geladen deeltjes (elektronen) op de binnenkant van het scherm.

Een recente ontwikkeling is een plasma-venster: de ruimte tussen het elektronenkanon en werkstuk wordt gevuld met een plasma.

Het elektronenkanon brengt in een oscilloscoop of zwart-wit tv-buis één elektronenstraal en in een kleurenbeeldbuis drie elektronenstralen voort.

In het midden ziet men de heldere punt veroorzaakt door het elektronenkanon.

De elektronen die door het elektronenkanon worden afgevuurd, zullen op hun weg naar het beeldscherm dit magnetisch veld doorlopen.

Deze omvatten het elektronenkanon in de achterzijde van de beeldbuis.

In het smalle buisvormige gedeelte van dit deel is (zijn) het elektronenkanon aangebracht waarvan hun aansluitdraden door de glaswand heen naar buiten zijn gebracht.