Eloquentiae

Over de ‘eloquentia exterior’ schreef hij twee instructies: Specimen Eloquentiae exterioris (1697) en Eloquentiae exterioris specimen alterum (1699).

Hij hield zijn eerste redevoering De Studio eloquentiae (Over de studie van de welsprekendheid), maar de benoeming ging niet door vermoedelijk in verband met de tegenslagen in het rampjaar 1672.

In 1851 werd hij hoogleraar Grieks, Latijn, Geschiedenis en Antiquiteiten Letterlijk luidde de leeropdracht: Professor historiae, eloquentiae, poeseos, antiquitatum, litterarum Graecarum et Latinarum.

Zijn belangrijkste werk is Annotationes in auctorem dialogi de causis corruptae eloquentiae vindt men in de editio Hackiana van Quinctilianus (1665).